กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อพลางดูพลางยิ้มกล่าวว่า “อาสะใภ้ยังมีเวลาว่างตัดกระโปรงให้ข้ารึ? แม่สื่อเกรงว่าจะเหยียบธรณีประตูบ้านเราพังไปแล้วกระมัง?”
“เจ้าแม่หนูน้อยนี้ ชอบพูดจาเพ้อเจ้อเสียจริง” เฉินอวี้หว่านชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง แล้วกล่าวอีกว่า “แต่ข่าวที่หลางเอ๋อร์สอบผ่านส่งกลับไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงทางพี่สะใภ้สอง แม้แต่ที่ข้าก็มีคนมาสืบถามเหมือนกัน”
“เช่นนั้นก็ดีนัก ให้พี่จวินหลางรีบหาพี่สะใภ้ให้ข้าด้วย”
เฉินอวี้หว่านส่ายศีรษะ “ที่ใดจะง่ายเช่นนั้น ตำแหน่งราชการยังไม่ลงมา ไม่พ้นต้องรออีกสักระยะ หลางเอ๋อร์ตอนนี้ก็ไปเมืองเยี่ยนตูแล้ว หากจะกำหนดคู่หมั้นจากอวี๋หลินอีก...เกรงว่าจะไม่ดี”