กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เป็นดังที่ไป๋เมี่ยวเสวี่ยคาดไว้ เมื่อเปิดเรียนแล้ว แม้แต่ท่านอาจารย์ทั้งหลายก็ล้วนผ่อนปรนต่อนางเป็นพิเศษ
เว้นแต่เส้าเตี่ยน
เขามิใช่ไม่ให้หน้าตระกูลไป๋ หากแต่ปฏิบัติต่อศิษย์ทั้งปวงในสำนักศึกษาเสมอกัน ในบางแง่ยังเข้มงวดกับไป๋เมี่ยวเสวี่ยยิ่งกว่าผู้อื่นเสียด้วยซ้ำ
แต่ไป๋เมี่ยวเสวี่ยหาได้ใส่ใจนักไม่ ถึงอย่างไรในหมู่นักศึกษาคนอื่นก็ยังมีผู้ยอมประคองเชิดชูนาง
สิ่งที่เฉินหยวนจื่อคาดไม่ถึงคือ สวีเหวินยวนก็คว้าโอกาสเข้ามาหาเรื่องสนทนากับไป๋เมี่ยวเสวี่ยเองด้วย น่าเสียดายที่ไป๋เมี่ยวเสวี่ยไม่แลเขา พูดได้สองสามคำก็เดินจากไป
หลังเลิกเรียน เฉินหยวนจื่อตั้งใจอ้อมไปรอบสวนชิ่นฟาง เห็นสวีเหวินยวนกับเฉียนจวงหยวนสองคนนั่งคุยกันอยู่ในเก๋ง นางจึงเดินเข้าไปด้วย