ตอนที่006

"เดี๋ยวก่อน… นี่เพิ่งผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน เข้าสู่ขอบเขตแรกแล้วจริงหรือ?"

ยามมองรอยยิ้มเจิดจ้าบนใบหน้าของหลี่อวิ๋นชิง เจียงอวี้ก็มีความสงสัยอยู่ในใจ

ยามที่เขาคารวะอาจารย์เพื่อฝึกวิชาหมัดหมิงอวี้ในคราวก่อน ใช้เวลาถึงสามวันจึงจะเข้าสู่ขอบเขตแรก จนถูกอาจารย์หลิวเรียกว่าอัจฉริยะ

หากหลี่อวิ๋นชิงเข้าสู่ขอบเขตแรกได้จริง เช่นนั้นพรสวรรค์จะไม่เหนือกว่าเขาหลายเท่าหรอกหรือ?

เขากำลังจะอ้าปากเอ่ยถาม ทว่ากลับพบว่าหลี่อวิ๋นชิงคล้ายกับมองไม่เห็นเขาเลยแม้แต่น้อย นางตั้งท่าขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แล้วฝึกฝนหมัดหมิงอวี้ต่อ

"นี่คือ?"

เจียงอวี้ชะงักค้างอยู่กับที่ ดวงตาไม่กะพริบเลยแม้แต่น้อย

เพียงเห็นหลี่อบูรณ์ชิงคล้ายกับบรรลุรู้แจ้งขึ้นมาในชั่วพริบตา ทั้งกระบวนท่าหมัดและย่างก้าว ล้วนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เดี๋ยวก็เชื่องช้าดั่งผลักขุนเขา สะสมพลังไว้อย่างหนักหน่วง เดี๋ยวก็คล้ายนกฟีนิกซ์ร่ายรำเบาๆ ต้นหลิวอ่อนลู่เอว เบาราวกับล่องลอยและคล่องแคล่ว