ตอนที่005

"พึ่บ!"

หลี่อวิ๋นชิงอดไม่ได้จนหลุดหัวเราะออกมา

"คุณหนู, ท่านหัวเราะเยาะว่าข้าโง่หรือ?"เสี่ยวหลานสีหน้ายิ่งขมขื่นเข้าไปอีก พลางขมวดคิ้วมุ่น

"เปล่าเสียหน่อย!"

หลี่อวิ๋นชิงฝืนกลั้นรอยยิ้มไว้ ยามมองสบสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของเสี่ยวหลาน สีหน้าจริงจังเอ่ยว่า:"ไม่ได้หัวเราะจริง ๆ!"

"เสี่ยวหลานของข้าฉลาดจะตายไป เรื่องไหนที่คุณหนูทำไม่เป็น เสี่ยวหลานทำเป็นหมดนั่นแหละ!"

"อย่างเช่น ขัดหลัง, นวดตัว, ตักน้ำแกง, ต้มซุป, จัดดอกไม้ อะไรพวกนี้ไงล่ะ!"

ยามเห็นสีหน้าของเสี่ยวหลานที่แปรเปลี่ยนจากเมฆครึ้มเป็นแจ่มใส หลี่อวิ๋นชิงก็เม้มปากหัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง

ทว่าในห้วงความคิดกลับพลันนึกถึงเสียงหัวเราะของท่านพ่อ พี่ใหญ่ และผู้อาวุโสสวี ตลอดจนความไม่ใส่ใจของเจ้าสำนักหลิว

นางราวกับจะเข้าใจแล้ว