ตอนที่007

มุมหนึ่งของค่ายมวย มีลานเล็กๆ ตั้งอยู่โดยอิสระ

เพียงเข้าไปใกล้ หลี่อวิ๋นชิงก็พลันเห็นไอควันจางๆ ลอยอวลขึ้น ก่อนจะสลายไปตามสายลม

กลิ่นหอมเข้มข้นของตัวยาโชยปะทะนาสิก

“หอมเหลือเกิน คุณยายกุ้ยกำลังปรุงยาอยู่หรือเจ้าคะ?”

หลี่อวิ๋นชิงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไพเราะ หันไปมองคุณยายกุ้ย แต่กลับพบหนังสือสีเหลืองซีดในมืออีกฝ่าย

ตัวอักษรโตสี่ตัว 'คัมภีร์กระบี่เหมันต์' ปรากฏเด่นชัดเข้าสู่ดวงตาของนาง

คุณยายกุ้ยระบายยิ้ม น้ำเสียงแหบพร่าเจือความอ่อนโยนเล็กน้อย “สำนักแพทย์ของค่ายมวยก็ไม่มีอะไรมาก แค่เคี่ยวต้มน้ำยาเตรียมไว้ให้เหล่าศิษย์ในค่ายมวยใช้ประโยชน์”

“ทุกเช้า กลางวัน และเย็น เหล่าศิษย์ล้วนสามารถดื่มน้ำยาสักถ้วยเพื่อใช้ในการบำเพ็ญเพียร”

“อ้อ... จริงสิ วันนี้เจ้าเพิ่งเข้าค่ายมวยมา คงยังไม่รู้สินะ”

กล่าวจบ คล้ายสังเกตเห็นสายตาของหลี่อวิ๋นชิง นางจึงไม่ได้ปิดบัง กลับยื่นหนังสือในมือส่งไปตรงหน้าหลี่อวิ๋นชิงแทน