ตอนที่004

"เป็นเจ้าเอง!"

ยามมองบุรุษที่เดินเข้ามา หลี่อวิ๋นชิงพลันตกตะลึงไปเล็กน้อย

เมื่อห้าวันก่อน นางกำลังดีดพิณอยู่ในลานบ้าน บุรุษที่อยู่ตรงหน้านี้แหละที่ปีนกำแพงเข้ามา

แม้จะมารยาทงามยิ่งนัก อ้างว่าถูกเสียงพิณดึงดูดเข้ามา ทั้งยังเอ่ยขอโทษหลายครั้งหลายครา แต่นางก็ยังมิได้มีความรู้สึกที่ดีต่อเขาแม้แต่น้อย

บ้านคนปกติที่ไหนเขาปีนกำแพงบ้านคนอื่นกันเล่า?

"ศิษย์พี่เจียง!"

เซวียหลิงที่อยู่ไม่ไกลโค้งคำนับทำความเคารพเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองหลี่อวิ๋นชิงแล้วเอ่ยถามว่า:"เจ้าจักศิษย์พี่เจียงด้วยหรือ?"

"ศิษย์พี่เจียง?"

"แย่แล้ว ถูกท่านพ่อวางแผนเล่นงานเข้าแล้วหรือนี่?"

มุมปากของหลี่อวิ๋นชิงกระตุกเล็กน้อย ในใจคาดเดาได้ราง ๆ แล้ว จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า:"ไม่รู้จัก"