กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 ตามน้ำไปเท่านั้น
“ใช่แล้ว...”
กลุ่มคนที่กำลังกังวลเป็นห่วงฟางหยวน เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ พลันชะงักงันไปชั่วขณะ
เดิมทีภายใต้คำอธิบายอันเย็นชาไร้ปรานีของเถี่ยซานจุน ความสงสัยนั้นเปรียบเสมือนใยแมงมุมที่มัดฟางหยวนไว้ตรงกลางอย่างแน่นหนา ทว่าบัดนี้กลับเกิดช่องโหว่ใหญ่ที่ไม่อาจอธิบายให้สมเหตุสมผลได้เพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของฟางหยวน ราวกับเป็นโครงไม้ต่อบล็อกขนาดมหึมาที่ดูแข็งแรงทนทานและซับซ้อนยิ่งนักซึ่งมองดูแล้วไม่มีทางแยกส่วนได้ ทว่าหลังจากฟางหยวนดึงชิ้นไม้ที่ดูไม่สะดุดตาชิ้นหนึ่งออกอย่างแผ่วเบา โครงไม้ต่อบล็อกทั้งหมดก็สูญเสียการค้ำยันและพังทลายลงมาในพริบตา!
ข้อสันนิษฐานทั้งหมดที่ดูเหมือนจะสอดคล้องกันอย่างรัดกุม ล้วนกลายเป็นเรื่องตลกขบขันไปสิ้น...
“ขุนเขาชิงหลูไปยังผาผึ้งหยกก็ถือว่าไม่ไกลนัก เวลาหนึ่งถ้วยชาคงพอไปกลับได้กระมัง”
มีศิษย์สำนักเซียนบางคนที่ตอบสนองช้าเอ่ยถามขึ้นมาอย่างเหม่อลอย
คนด้านข้างตบหัวเขาไปหนึ่งฉาดทันที “นั่นมันสำหรับเจ้าต่างหาก เจ้าขี่ว่าวไม้หรือขี่กระบี่เหินไป ล้วนมั่นใจว่าสามารถไปกลับได้ภายในเวลาหนึ่งถ้วยชา แต่เขาเป็นแค่ศิษย์รับใช้นะ จะมีปานนั้นได้อย่างไร”
ศิษย์สำนักเซียนผู้นั้นอ้าปากค้าง ในที่สุดก็เข้าใจขึ้นมาได้