เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 โรงโอสถถูกขโมย
เผชิญกับสายตาแปลกประหลาดและตกตะลึงของผู้คนมากมายรอบด้าน ฟางหยวนก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
ข้าในฐานะศิษย์รับใช้ การพกผ้าขี้ริ้วติดตัวนับเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมากไม่ใช่หรือ
เดิมทีเขาเกิดปัญหาขึ้นกะทันหันตอนทำงานอยู่ในโรงโอสถ จึงตัดสินใจมาที่ขุนเขาเสี่ยวจู๋ อีกทั้งวันนี้แต่เดิมก็เตรียมจะล้างกระโจมหลอมโอสถ ในเตาหลอมโอสถนั้นเต็มไปด้วยกากยาและเถ้าจับตัว หากไม่เตรียมผ้าขี้ริ้วผืนใหญ่และหนามาก็คงไม่ได้จริงๆ ต่อมาตอนไปทำความสะอาดศาลาโอสถ เขายิ่งทำไปได้เพียงครึ่งเดียวก็รีบมา ผ้าขี้ริ้วชั้นดีเช่นนี้ วันหน้ายังต้องใช้ ย่อมไม่อาจทิ้งส่งเดชได้ จึงพกติดตัวมาด้วย และเมื่อครู่ ตอนที่เห็นมนุษย์น้อยสีทองกำลังจะพ่นไฟออกมา ในใจก็รู้ดีว่า วิชาเวทจะทรงพลังที่สุดก็ในชั่วพริบตาที่ลงมือ ดังนั้นสิ่งที่คิดได้ในตอนนั้น ก็มีเพียงการหยุดยั้งมันก่อนที่มันจะลงมือเท่านั้น...
ทว่าในสายตาของผู้อื่น กลับไม่เป็นเช่นนี้เลย
โดยเฉพาะผู้ดูแลร่างอ้วนผู้นั้น โกรธจนหน้าเขียวปัด...
การใช้วิชาเวทกระบวนท่าสุดท้ายของเขา ก็เพียงอยากจะบีบคั้นฟางหยวนดูสักหน่อย ดูว่าในใจเขามีเรื่องปิดบังอยู่จริงหรือไม่ และจะเผยธาตุแท้ออกมาหรือไม่ แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดจะเอาชีวิตของฟางหยวนจริงๆ ดังนั้นตั้งแต่เริ่มจึงเตรียมพร้อมที่จะรั้งมือกลับแล้ว ทว่าเขาจะไปคิดได้อย่างไรว่า ศิษย์รับใช้ผู้นี้ กลับใช้วิธีประหลาดเช่นนี้ ทำลายสมบัติเวทของเขาไปดื้อๆ
สมบัติเวทคือวิญญาณเซียน เดิมทีก็กลัวของโสมมอยู่แล้ว