กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายเสียงเดลต้า
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 กระบี่ต้องฟาดฟันมารภายนอก
หลังจากหันศีรษะกลับไป ก็เห็นว่าผู้ที่เอ่ยปากคือสตรีสวมอาภรณ์คราม รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เครื่องหน้าหมดจดงดงาม ทั้งยังมีรูปโฉมสะสวยอยู่บ้าง ทว่าใบหน้ากลับราบเรียบเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง ซึ่งเจือจางความรู้สึกสนิทสนมที่ผู้อื่นมีต่อนางไปเสียสิ้น
ยามนี้นางกำลังกอดคัมภีร์ม้วนหนึ่งเดินออกจากป่าไผ่ มุ่งตรงมาเบื้องหน้าผู้คน แล้วแค่นเสียงเย็นชาใส่ลวี่ชิงเหอ “ศิษย์พี่ลวี่ พวกเราตกลงกันไว้ก่อนเลยนะ อย่าได้จัดเรือนพักของเขาไว้ใกล้ข้า ข้าไม่ชอบคนเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอกเช่นนี้!”
“ศิษย์น้องหญิงอู๋ ภายภาคหน้าทุกคนล้วนเป็นศิษย์ร่วมสำนัก เหตุใดต้องทำเช่นนี้ด้วย”
ลวี่ชิงเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยประโยคหนึ่งด้วยความไม่พอใจนัก
“หึหึ ศิษย์ร่วมสำนักหรือ”
สตรีอาภรณ์ครามผู้นั้นกวาดตามองฟางหยวนขึ้นลงคราหนึ่ง แล้วแค่นเสียงเย็นชา “ศิษย์ร่วมสำนักเช่นนี้ ข้ารับไม่ไหวหรอก!”
เอ่ยจบ นางก็ปรายตามองศิษย์สำนักเซียนสองสามคนที่เพิ่งทักทายฟางหยวนเมื่อครู่ พลางแค่นเสียงเย็นชา “พวกเจ้าฝึกฝนวิชาเวทจนเชี่ยวชาญแล้วหรือ อ่านคัมภีร์แตกฉานแล้วหรือไร ถึงได้มีเวลาว่างมาเดินเตร็ดเตร่แถวนี้! อย่างไรเสียศิษย์น้องโจวก็ร่วมร่ำเรียนวิชากับพวกเรามาปีกว่า เขาถูกคนวางแผนใส่ร้ายจนถูกไล่ออกไป พวกเจ้าไม่เพียงไม่ใส่ใจ กลับยังมีอารมณ์มาหยอกล้อกับคนนอกอีกหรือ”
ศิษย์สำนักเซียนที่อยู่ด้านข้างได้ยินคำพูดของนาง ต่างก็มีสีหน้าเก้อเขิน ไม่กล้าเอ่ยสิ่งใด