ตอนพิเศษ: คู่มือการเลี้ยงมนุษย์ (มุมมองของมีมี่)

ตอนพิเศษ: คู่มือการเลี้ยงมนุษย์ (มุมมองของมีมี่)

เคยมีแมวตัวอื่นถามข้าว่า จะเลี้ยงดูมนุษย์สักตัวต้องทำยังไง เรื่องนี้เล่าได้ยาวเลยล่ะ ข้ามีชีวิตมานานมาก เป็นแมวที่อายุยืนที่สุดในกำแพงสีแดงแห่งนี้ ข้าคิดว่าข้าจำเป็นต้องสั่งสอนพวกมันว่ามนุษย์น่ะต้องเลี้ยงยังไง

แต่ในฐานะแมวตัวหนึ่ง ตามจริงข้าไม่ควรจำเรื่องราวได้เยอะขนาดนี้หรอกนะ แต่ข้ากลับจำได้แจ่มแจ้งทุกเรื่อง สงสัยคงเป็นเพราะข้าฉลาดปราดเปรื่องเป็นพิเศษนั่นแหละ

ข้านอนคิดอยู่ในอ้อมแขนของมนุษย์คนนั้น ข้าก็นับไม่ถูกเหมือนกันว่าตัวเองอยู่มาแล้วกี่ปี แมวน่ะคิดเลขไม่เป็นหรอก รู้แค่ว่าตัวเองคงแก่จนสุดทางแล้ว ปลากรอบก็เคี้ยวไม่เข้า หนวดเครากับเขี้ยวแหลมสองซี่ร่วงหมดแล้ว มนุษย์คนนั้นเลยช่วยแกะก้างปลาบดเนื้อจนละเอียดมาป้อนให้ข้ากิน พอข้าดม ๆ ดูแล้วไม่ยอมอ้าปาก ก็จะนอนรอให้นางถอนหายใจออกมา หยิบช้อนมาตักป้อนเข้าปากข้าทีละคำ

พอกินอิ่ม ข้าก็เยื้องย่างกระโดดขึ้นไปนอนอาบแดดบนเก้าอี้โยกของมนุษย์คนนั้น

นี่สิถึงเป็นชีวิตที่แมวควรจะได้ใช้

พออาบแดดไปได้ประเดี๋ยว ก็มีพวกแมวที่อยากได้วิชาความรู้จากข้าเข้ามาตามเลียขนให้ ข้าก็เลยหรี่ตาเคลิ้มอย่างสบายอารมณ์พลางนึกย้อนไปว่า ควรจะเริ่มเล่าจากตรงไหนดีนะ การจะเลี้ยงดูมนุษย์ให้ดีสักตัว ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยเชียวละ!