กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษ: ชีวิตประจำวันในตำหนักเสียนอัน มุมมองของขันที
ข้าชื่อเสี่ยวเหนียนจื่อ เป็นขันทีคนหนึ่ง
ชื่อนี้เฉิงเช่อฝูจิ้นแห่งตำหนักเสียนอันเป็นคนตั้งให้ เพราะข้าเข้ามาปรนนิบัตินางในวันส่งท้ายปีเก่าเล็ก แต่ปู่จี๋เสียงบอกว่า ต่อไปจะเรียกนางว่าเช่อฝูจิ้นไม่ได้แล้ว เพราะฝ่าบาทมีพระราชโองการปลดบรรดาศักดิ์ของนางไปแล้ว หากจะให้เกียรติหน่อยก็เรียกว่าเฉิงเก๋อเกอ เพราะถึงอย่างไรพวกอนุที่คอยปรนนิบัติข้างกายองค์ชายทั้งหลายโดยไม่มีบรรดาศักดิ์ก็ยังพอเรียกขานว่าเก๋อเกอได้ หรือถ้าจะไม่ให้เกียรติ จะเรียกนางห้วน ๆ ว่าเฉิงซื่อก็ไม่มีใครว่าอะไร เวลานี้ไม่มีใครมานั่งใส่ใจเรื่องพวกนี้อีกแล้ว
แต่ข้าก็ยังอยากเรียกนางว่าเฉิงเช่อฝูจิ้นอยู่ดี เพราะนางดีกับข้ามาก ตอนข้ามาอยู่ที่ตำหนักเสียนอันเพิ่งจะอายุได้สิบขวบ หัวสมองก็ไม่ได้เฉลียวฉลาดอะไร ถ้าหัวไวคงไม่ถูกส่งมาคอยรับใช้อยู่ที่นี่หรอก
วันเวลาในตำหนักเสียนอันนั้นผ่านไปอย่างยากลำบากอยู่แล้ว โดยเฉพาะช่วงที่จื่อจวิ้นหวังรับราชโองการมาคอยคุมตำหนักเสียนอัน ไม่ว่าเจ้านายหรือบ่าวไพร่ต่างก็ใช้ชีวิตอย่างแสนสาหัส หน้าร้อนไม่มีน้ำแข็ง หน้าหนาวไร้ถ่านฟืน จะไปร้องขอใครก็ไม่ได้ แต่เฉิงเช่อฝูจิ้นกลับไม่เคยสร้างความลำบากให้พวกเราเลยสักนิด นางยังเรียกให้พวกเราเข้าไปรับใช้ข้างในเรือน ซ้ำยังเจียดห้องปีกทิศใต้ที่แดดส่องถึงไว้ห้องหนึ่ง ให้พวกขันทีเนื้อตัวสกปรกอย่างพวกเราได้หลบลมหนาว จะได้ไม่ต้องไปทนทรมานอยู่ข้างนอก