เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษ ท่านแม่ของข้า (มุมมองของเอ๋อร์หลินจู)
ท่านแม่ของข้า
ตั้งแต่เด็ก ข้าก็รู้สึกมาตลอดว่าท่านแม่ของข้าไม่ใช่คนธรรมดา
ไม่ใช่เพราะมองว่านางเป็นคนไร้ที่ติ ตรงกันข้าม ท่านแม่ทำอะไรหลายอย่างไม่เป็น ทั้งยังขี้เกียจทำอีกตั้งหลายเรื่อง นางไม่ได้สมบูรณ์แบบเลยสักนิด แต่ความไม่สมบูรณ์แบบนี้แหละ ที่ทำให้ใครๆ ต่างรู้สึกว่านางช่างน่าเข้าใกล้และอบอุ่นเหลือเกิน
แต่ตอนเด็กๆ ข้ากลับรู้สึกว่านางทำได้ทุกอย่าง ท่านแม่ทำว่าวให้ข้าได้ ตกน้ำแข็งย้อยให้หงซีได้ เย็บที่นอนแมวให้มี่มี่ได้ ทั้งยังทำอาหารเลิศรสสารพัดจานจากทั่วทุกสารทิศ แล้วก็ทำออกมาอร่อยทุกอย่างเสียด้วย นางยังดูแลต้นไม้ดอกไม้เก่ง ที่ชอบที่สุดคือดอกชา กุหลาบเลื้อย และไผ่แดง ดอกไม้ใบหญ้าในเรือนแถวด้านหลังไม่มีแบ่งแยกสูงต่ำ ขอเพียงวัชพืชไม่ได้ขึ้นรกสูงใหญ่ นางก็ไม่เคยสั่งให้คนไปถอนทิ้ง ต่อให้เป็นดอกไม้เล็กๆ ไร้ชื่อที่เบียดตัวงอกขึ้นมาจากซอกแผ่นหินเขียวอย่างยากลำบาก นางก็ยังจูงมือข้าไปนั่งยองๆ ชื่นชมอยู่นานสองนานด้วยความตื่นเต้น แล้วบอกอย่างเบิกบานใจว่า “เอ๋อร์หลินจู เจ้าดูสิ ดอกไม้นี่อุตส่าห์งอกออกมาจากตรงนี้ได้ มันพยายามเก่งจริงๆ แถมยังสวยมากด้วย”
ในเรือนแถวด้านหลังมีดอกไม้ป่าเยอะมาก ดอกที่แทรกตัวขึ้นมาจากรอยแตกของแผ่นหินมักจะเป็นพวกที่ดอกเล็ก ใบเล็ก ก้านก็เรียวบาง นอนแนบติดพื้นและบานสะพรั่งเงียบๆ อยู่ข้างเท้าคน กลีบดอกแซมสีชมพูนิดๆ ทั้งยังทนทานไม่กลัวถูกเหยียบย่ำ