ตอนพิเศษ: กระทู้ของคนรุ่นหลัง

ตอนพิเศษ: กระทู้ของคนรุ่นหลัง

ถึงอย่างไรเฉิงหว่านอวิ้นก็อายุอานามมากขึ้นแล้วจริง ๆ ยังไม่ทันจะได้คัดเลือกพวกขุนนางหญิงเข้ามา พองานยุ่งช่วงปีใหม่เสร็จสิ้น นางก็ล้มป่วยลงจริง ๆ ไปครั้งหนึ่ง

จะโทษว่าเหนื่อยอย่างเดียวก็ไม่ได้ เป็นเพราะนางตะกละเองด้วย พอเข้าเดือนสี่ อากาศเพิ่งจะเริ่มอุ่นขึ้นมาได้ไม่ทันไร ก็อยากกินพุดดิ้งนมตุ๋นขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น ของแบบนี้พอตุ๋นเสร็จต้องวางทิ้งไว้ให้เย็นสักพัก ยิ่งถ้าได้แช่น้ำบ่อให้เย็นฉ่ำ รสสัมผัสก็จะยิ่งดี นางอดใจไม่อยู่ พอกินเข้าไปท้องไส้ก็เลยปั่นป่วน แถมอากาศช่วงฤดูใบไม้ผลิยังแปรปรวนกะทันหัน ก็เลยมีอาการไข้ต้องลมเย็นแทรกเข้ามาอีก ทั้งอาเจียน ท้องเสีย เป็นไข้ และไอ ผสมปนเปกันไปหมด

ทำเอาอิ้นเหริงกลุ้มใจแทบแย่ เรียกหมอหลวงมาตรวจตั้งหลายรอบก็ยังไม่ดีขึ้น แถมยังบันดาลโทสะใส่ นี่นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ฮ่องเต้เสด็จขึ้นครองราชย์ที่ทรงมีรับสั่งด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดเช่นนี้ ทำเอาหมอหลวงสองคนตกใจจนรีบคุกเข่าลงกับพื้น ตัวสั่นงันงกไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา สุดท้ายก็เป็นเฉิงหว่านอวิ้นที่อยู่หลังฉากกั้นทนดูไม่ไหว คนเป็นฮ่องเต้นี่มักจะมีนิสัยชอบโวยวายหาเรื่องหมอจนติดเป็นสันดาน นางจึงส่งสัญญาณให้ชิงซิ่งประคองตนลุกขึ้นจากเตียงตั่ง แล้วไอเบา ๆ ผ่านฉากกั้นออกไป “ฝ่าบาท”