จัดการ

จัดการ

“แก้มขององค์ชายสิบแปดบวมงั้นหรือ” ด้านนอกมีทหารแปดกองธงล้อมคอกจับตามองอยู่ตาเป็นมัน เฉิงหว่านอวิ้นกำลังนำคนเก็บข้าวของ ทั้งยังต้องคอยปลอบลูกสะใภ้ทั้งสองคนที่เพิ่งแต่งเข้ามาจนตกใจทำอะไรไม่ถูก ต้องคอยประคับประคองปลอบขวัญซื่อฝูจิ้นที่กำลังตั้งครรภ์ รวมถึงเด็ก ๆ อีกหลายคนที่อายุไล่เลี่ยกัน ในเมื่อไท่จื่อไม่อยู่ นางจึงลนลานไม่ได้เด็ดขาด เพราะคนทั้งเรือนต่างพึ่งพานาง ใครจะไปนึกว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัด แม่นมขององค์ชายสิบแปดจะร้องห่มร้องไห้มาบอกว่า องค์ชายสิบแปดตื่นมาแต่เช้าก็ซึม ๆ กินอะไรไม่ลง แถมแก้มข้างหนึ่งยังบวมเป่งขึ้นมาอีก

คังซีมีความเคลื่อนไหวใหญ่โตถี่ ๆ ที่มู่หลาน แม้แต่เด็กอายุแค่เจ็ดแปดขวบอย่างองค์ชายสิบแปดยังถูกเรียกใช้ไปมา เดี๋ยวก็ต้องตามเสด็จพ่อไปร่วมงานเลี้ยงใหญ่ที่มู่หลาน ไปล่าสัตว์ ตากลมหนาวจนชาไปทั้งหัว ผ่านไปไม่กี่วันก็ถูกเร่งให้ควบม้ากลับมายังพระตำหนักจางเจียโข่วอย่างเร่งรีบ ทั้งตกใจทั้งเหนื่อยล้า ไม่ป่วยสิถึงจะแปลก โชคดีที่ตอนนั้นม่อหย่าฉีผู้ร่างกายอ่อนแอ รวมถึงหงจิ้นกับฝัวเอ่อร์กั่วชุนที่ยังเด็กอยู่ได้รั้งอยู่ที่นี่ ไม่เช่นนั้นวันนี้เฉิงหว่านอวิ้นคงไม่รู้ว่าจะต้องดูแลคนป่วยกี่คน ดีไม่ดีคงอยากจะล้มป่วยตามไปด้วยอีกคน