เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถอนฟืนใต้กระทะ
เสียงกีบม้าดังสับสนวกไปวนมา ขบวนรถม้าที่ยาวจนหันกลับไปมองก็ไม่เห็นปลายแถวเคลื่อนไปเหมือนเฟืองเก่าคร่ำคร่าที่หมุนเชื่องช้า ในที่สุดก็ค่อยๆ หยุดลงท่ามกลางเสียงตะโกนสั่งการของทหาร เฉิงหว่านอวิ้นปลอบโยนลูกสะใภ้ตัวน้อยสองคนที่ติดตามไปมู่หลานเป็นครั้งแรกด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พลางเลิกม่านรถมองออกไปข้างนอก
ตอนนี้ฐานะของนางไม่เหมือนเดิมแล้ว รถม้าที่นางนั่งก็เป็นราชรถของรัชทายาท แทบจะตามติดอยู่ด้านหลังราชรถของคังซี มองไปข้างหน้าก็เห็นธงแปดกองธงที่บดบังฟ้าบังตะวัน ทั้งสองข้างล้อมรอบไปด้วยองครักษ์จากกองรักษาราชพาหนะ กองมวยปล้ำหลวง และกองตรวจการ หลังผ่านกู่เป่ยโข่วมาได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม ท้องฟ้าก็ค่อยๆ มืดลง ตะวันยามเย็นคล้อยต่ำส่องให้ทะเลทรายโกบีอันเวิ้งว้างทั้งสองฝั่งสว่างไสว ด้านหน้าเป็นถนนดินเหลืองที่คดเคี้ยว ที่นี่ยังห่างจากพระราชวังชั่วคราวที่ใกล้ที่สุดอีกกว่าหนึ่งชั่วยาม ข้างหน้าไม่มีหมู่บ้าน ข้างหลังไม่มีโรงเตี๊ยม ไฉนจึงหยุดรถกะทันหันเล่า
เพราะในใจเฉิงหว่านอวิ้นเป็นห่วงรัชทายาทและองค์ชายสิบแปดมาตลอด สีหน้าของนางจึงร้อนรนเป็นพิเศษ คนที่ชะโงกหน้าออกมาด้วยความสงสัยเช่นเดียวกับเฉิงหว่านอวิ้นมีอยู่ไม่น้อย มีบางคนแอบส่งคนไปสืบข่าว แต่ล้วนถูกองครักษ์ใช้ฝักดาบกั้นไว้