ลูกสะใภ้

ลูกสะใภ้

เรื่องน่าขันยกใหญ่ที่หงเซวียนก่อไว้ในคืนเข้าหอแพร่สะพัดไปทั่วทั้งตำหนักอวี้ชิ่งอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเพื่อไว้หน้าหงเซวียน ทุกคนเลยได้แต่แอบหัวเราะขำเขากันลับหลัง

แม้แต่เฉิงหว่านอวิ้นยังแอบมุดผ้าห่มคุยกับองค์รัชทายาทเลยว่า “เดิมทีตอนไปรับเจ้าสาวเขาก็ดื่มไปไม่น้อยแล้ว พอกลับเข้าเรือนมาก็โดนรุมชนแก้วกรอกเหล้าเข้าท้องไปตั้งเท่าไร ขันทีต้องกรอกน้ำแกงสร่างเมาไปสองชามถึงพอจะเดินเข้าห้องหอเองไหว พอแขกเหรื่อแยกย้ายกันไปหมด เขาก็ฝืนต่อไม่ไหวอีก ล้มพับลงไปบนเตียงเมาจนสลบไม่ได้สติเลยเจ้าค่ะ”

ในคืนเข้าหอ เจ้าบ่าวกลับเมาจนสลบไม่ได้สติ เป็นคนอื่นคงหงุดหงิดใจไปแล้ว แต่หวันเหยียนซื่อกลับเป็นคนปล่อยวางได้ นางไม่บ่นสักคำ จัดการล้างหน้าถอดเครื่องประดับเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยตัวเอง จากนั้นก็ช่วยนางกำนัลปรนนิบัติหงเซวียนเปลี่ยนเสื้อผ้า พอนางกำนัลยกน้ำมาล้างเท้าให้เขา นางก็ช่วยล้างหน้าเช็ดมือให้เขาด้วยตัวเอง พอจัดการให้เนื้อตัวสะอาดสะอ้านสดชื่นแล้ว ก็ดันตัวเขาเข้าไปนอนด้านในเตียง แล้วนางก็นอนตะแคงหลับไปอย่างอารมณ์ดี

ใครจะรู้ว่าคนเมาค้างมักจะแสบร้อนท้องกลางดึกจนทรมาน สัญญาณยามสามเพิ่งจะตีผ่านไป หงเซวียนก็คอแห้งผากจนตื่นขึ้นมา เขาเมามายจนมึนงง ถึงกับลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองแต่งงานมีเมียแล้ว พอยันตัวลุกขึ้นนั่งได้ ก็เอามือกุมหน้าผากที่ปวดตุบ ๆ ทั้งที่ตายังปิดอยู่แล้วร้องสั่งว่า “ชิ่งซุ่น ไปรินน้ำมาซิ”