ข่าวดี

ข่าวดี

ถึงคังซีจะเอ่ยปากถามขึ้นมาวูบหนึ่งเพราะอารมณ์พาไป แต่สุดท้ายก็พูดแค่นั้นว่า “เรารู้แล้ว” แล้วไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

ทำเอาคนฟังเหมือนถูกจับแขวนไว้กลางอากาศ ค้างเติ่งอยู่ครึ่งๆ กลางๆ ชวนให้ใจเต้นกระวนกระวายแท้ๆ

อิ้นเหริงก็ไม่อาจทำตัวเกาะแข้งเกาะขาคังซีขอตำแหน่งให้อาหว่านเหมือนที่เจ้าสิบแปดชอบอ้อนขอลูกกวาดกินได้ แม้ยังไม่ได้คำตอบที่แน่ชัด แต่อย่างน้อยท่าทีของคังซีก็อ่อนลงและเริ่มมีใจเอนเอียงบ้างแล้ว ยังไงก็ดีกว่าเมื่อสามปีก่อนที่เขาเพิ่งเอ่ยปากครั้งแรกแล้วโดนปฏิเสธทันควัน

โทษทัณฑ์หรือพระเมตตาล้วนเป็นพระมหากรุณาธิคุณ อิ้นเหริงจึงสะกดความผิดหวังเล็กๆ เอาไว้ แล้วตามเสด็จคังซีไปออกว่าราชการตามปกติ เรื่องเรือสินค้าออกทะเลถูกปล้นเมื่อวาน คังซีครุ่นคิดมาทั้งคืน สุดท้ายก็ตัดสินใจนำเข้าที่ประชุมราชสำนักเพื่อให้ขุนนางทั้งหลายร่วมกันหารือ ด้วยหวังว่าหลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว เผื่อว่าจะมีใครเสนอหนทางที่ดีกว่าขึ้นมาได้