กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไปเยี่ยมเยียน
อินเหริงดึงหูเอ๋อร์หลินจูลากกลับไปด้วยตัวเอง ทิ้งให้อินเสียงกับฮารินาวไฮยืนมองหน้าตาปริบ ๆ ใส่กันอยู่ใต้ต้นแปะก๊วยกลางหิมะ
ฮารินาวไฮเหลียวหลังมองตามทางที่เอ๋อร์หลินจูเดินจากไปอยู่บ่อย ๆ ก่อนจะหันมามองอินเสียงที่กำลังหน้าแดงก่ำด้วยความไม่เข้าใจ “องค์ชายสิบสามมีอะไรจะสั่งข้าน้อยหรือพ่ะย่ะค่ะ” ตอนอยู่ที่มู่หลาน องค์รัชทายาทจำใจกล้ำกลืนยอมรับการแต่งงานครั้งนี้ และประกาศทันทีว่าจะรั้งเอ๋อร์หลินจูไว้จนอายุสิบหก ทั้งยังต้องแต่งงานในเมืองหลวง ฮารินาวไฮก็เลยหน้าด้านตามเสด็จกลับเข้าเมืองหลวงมาด้วย ลานเรือนในอาเกอสั่วที่เขาเคยอยู่ตอนเด็ก ๆ ถูกแบ่งให้องค์ชายองค์เล็ก ๆ ไปนานแล้ว เฉิงหว่านอวิ้นจึงสั่งให้คนไปจัดแจงห้องข้าง ๆ หงเซวียนกับหงซีที่เรือนหน้าสองห้องให้เขาพักเป็นพิเศษ
ฝั่งเช่อวั่งอาลาปู้ตานก็ยินดีปรีดาที่บุตรชายคนโตถูกว่าที่ประมุขแห่งต้าชิงเลี้ยงดูในฐานะลูกเขยซึ่งเปรียบเสมือนบุตรบุญธรรม เขาไม่ได้อาลัยอาวรณ์ลูกชายแม้แต่น้อย ทิ้งคนกับเงินไว้ให้ แล้วขนของพระราชทานตอบแทนจากคังซีกลับเผ่าจุนการ์ไปโดยไม่หันกลับมามองด้วยซ้ำ
คราวนี้พอเห็นเอ๋อร์หลินจูกลับตำหนักอวี้ชิ่งไปแล้ว เขาก็ย่อมอยากกลับตามไปด้วย ใครจะรู้ว่ากลับถูกองค์ชายสิบสามเรียกไว้เสียก่อน บอกว่ามีเรื่องจะพูดด้วย