ปล้นชิง

ปล้นชิง

ดินฟ้าอากาศแปรปรวนเร็วยิ่งนัก เพียงแค่ครึ่งวัน ท้องฟ้าสีเทาหม่นก็ดูทึบทึมหนักอึ้งขึ้นทุกที เมฆครึ้มถูกลมพัดพาให้เคลื่อนตัวไปอย่างช้า ๆ หิมะโปรยปรายลงมาอย่างหนัก อินทั่วฝ่าลมหิมะรีบร้อนเดินมาถึงประตูเยวี่ยหัว ก็พอดีเจอกับอินจื่อและอินโย่วที่เพิ่งเดินออกมาจากตำหนักของหรงเฟย ทั้งสามคนสบตากัน ยังไม่ทันได้พูดอะไร ขันทีน้อยก็พากันปรี่เข้ามาต้อนรับด้วยความร้อนรน

เกล็ดหิมะปะทะใบหน้าจนเจ็บแสบ แต่อินทั่วที่ยามปกติเย่อหยิ่งจองหองกลับไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว เสด็จพ่อมีรับสั่งเรียกตัวด่วน เหล่าองค์ชายที่โตเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่องค์ชายสิบสี่ขึ้นไปล้วนถูกเรียกตัวมาทั้งหมด นี่เป็นเรื่องที่พบน้อยยิ่งนัก! แม้แต่องค์ชายเจ็ดที่ขาเป๋ก็ยังถูกเรียกมาด้วย เกรงว่าคงจะเป็นเรื่องใหญ่หลวงจริง ๆ

จุดที่เข้าเฝ้าอยู่ที่ห้องซีหน่วนเก๋อด้านหลังตำหนักฉินเจิ้งเตี้ยน ตอนที่อินทั่วก้าวเข้าไป รัชทายาทรวมถึงองค์ชายสี่ ห้า แปด เก้า สิบ สิบสอง สิบสาม และสิบสี่ต่างมาถึงกันหมดแล้ว อีกทั้งยังมีขุนนางคนสนิทของฮ่องเต้อย่างถงกั๋วเหวย หมิงจู จางอิง และหลี่กวงตี้ หลังจากทักทายคารวะกันตามธรรมเนียมแล้ว อินทั่วก็นำองค์ชายสามและองค์ชายเจ็ดเลิกชายเสื้อคุกเข่าลงเบื้องพระพักตร์คังซี “ลูกมาเข้าเฝ้าช้า ขอเสด็จพ่อโปรดลงอาญาพ่ะย่ะค่ะ”