สู่ขอ

สู่ขอ

หรงเฟยนั่งอยู่ในกระโจม กำลังจับมือองค์หญิงหรงเซี่ยนที่แต่งงานออกเรือนไปกว่าสิบปีคุยกันอย่างมีความสุข

หรงเซี่ยนแต่งไปอยู่เผ่าปาหลินเมื่อปีคังซีที่สามสิบ ส่วนอูเอ่อร์กุ่นผู้เป็นสามีก็เคยเติบโตในวังอยู่หลายปี ตอนนั้นหรงเฟยเห็นแล้วถูกใจ เลยต้องลงแรงไปไม่น้อยเพื่อแย่งชิงตัวเขามาให้หรงเซี่ยน เพราะตอนนั้นมารดาแท้ ๆ ของตวนจิ้งและเค่อจิ้งที่อายุไล่เลี่ยกับหรงเซี่ยนต่างก็จับจ้องอูเอ่อร์กุ่นตาเป็นมัน โดยเฉพาะเค่อจิ้งที่มีอี๋เฟยผู้เป็นน้าสาวคอยหนุนหลังด้วยความโปรดปรานมิเสื่อมคลาย...

ตอนแรกเต๋อเฟยยังไม่แม้แต่จะชายตามองการแย่งชิงลูกเขยมองโกลของพวกนาง แถมยังคอยเหน็บแนมประชดประชันหรงเฟยอยู่บ่อยครั้ง

แต่หรงเฟยตาสว่างและมีสติดี การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับมองโกลก็ต้องดูด้วยว่าแต่งไปที่ไหนและแต่งกับใคร เผ่าปาหลินอยู่ใกล้เมืองหลวง อีกทั้งยังช่วยฝ่าบาทดูแลลานล่าสัตว์มู่หลาน อูเอ่อร์กุ่นเล่าเรียนหนังสือร่วมกับพวกองค์ชายมาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังมิได้เป็นซื่อจื่อ ในภายหน้าก็มีโอกาสจะได้รั้งอยู่เมืองหลวง การดึงเอาชนชั้นสูงมองโกลสายนี้มาเป็นพวก ไม่เพียงลูกสาวจะได้ประโยชน์ แม้แต่อิ้นจื่อผู้เป็นลูกชายของนางก็พลอยได้อานิสงส์ไปด้วย

สุดท้ายแล้ว การตัดสินใจของหรงเฟยก็ได้รับการพิสูจน์ว่าถูกต้องที่สุด!