กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พักร้อน
เฉิงหว่านอวิ้นไม่คิดเลยว่าคฤหาสน์นอกเมืองที่องค์รัชทายาทเลือกไว้จะมีหน้าตาแบบนี้ ตัวคฤหาสน์กินพื้นที่ภูเขาสองลูกที่หันหน้าเข้าหากัน รวมถึงท้องทุ่งกว้างใหญ่ระหว่างเขาทั้งสอง ซึ่งตอนนี้ถูกปรับให้กลายเป็นทุ่งหญ้าโล่งกว้าง มีแกะกับม้าแทะเล็มหญ้าอยู่ประปราย ตรงเวิ้งตีนเขาที่ช่วยบังลมมีกระท่อมหญ้าแฝกไม่กี่หลังกับกระโจมสองหลังล้อมรอบด้วยรั้วไม้ไผ่ เมฆหนาลอยต่ำจนดูเหมือนเอื้อมมือไปแตะได้ ช่างเป็นที่หลบเร้นกาย ฟังเสียงลมชมสายฝนได้อย่างสำราญใจจริง ๆ!
ตอนนางไปถึงเป็นช่วงตะวันรอนพอดี เมฆก้อนโตถูกแสงอาทิตย์ย้อมเป็นสีทองอร่าม ถูกสายลมพัดไล่ราวกับกลิ้งเกลือกไปบนทุ่งหญ้า แกะไม่กี่ตัวตกใจเสียงขบวนรถม้าเลยพากันกระโดดหนีกระเจิง
เฉิงหว่านอวิ้นชะโงกหน้าออกไปรับลมจากบนรถ นึกอยากจะทิ้งตัวลงนอนบนผืนหญ้านุ่มหนานั่นเสียเดี๋ยวนี้ อย่าว่าแต่เอ๋อร์หลินจูกับฮารินาวไหเลย ป่านนี้ทั้งสองคนควบม้าพุ่งพรวดเข้าไปในฝูงแกะเรียบร้อยแล้ว
“เป็นอย่างไรบ้าง ข้าคิดไว้แล้วว่าเจ้าต้องชอบแน่” อิ้นเหริงเอ่ยขึ้นข้างหลังนางอย่างภาคภูมิใจ “ข้าสั่งให้คนมาเตรียมการไว้เองกับมือเชียวนะ”
ที่นี่ทั้งล่าสัตว์ได้ทั้งชมวิวได้ ให้ทหารคนสนิทคุมทางเข้าออกหุบเขาทั้งสองฝั่งไว้ คนอื่นก็ไม่มีทางเข้ามาวุ่นวายได้ เงียบสงบอย่างแท้จริง