อิสรภาพ

อิสรภาพ

เฉิงหว่านอวิ้นเลิกม่านรถม้าขึ้น ทอดสายตามองไปไกลตามเสียงย่ำกีบม้า

ขบวนรถม้าของนางกับองค์รัชทายาทแล่นเอื่อย ๆ ไปตามทางหลวงที่ราบเรียบกว้างขวาง บัดนี้เคลื่อนพ้นประตูเมืองออกมาแล้ว สองข้างทางเป็นแนวป่าโปร่งตาและมีวัชพืชขึ้นรกชัฏ

พอยามที่รถม้าของนางแล่นผ่านทุ่งโล่งกว้าง สายตาที่เคยถูกกิ่งไม้ระเกะระกะบดบังก็เปิดโล่งมองเห็นได้ถนัดตาทันที

ท้องฟ้าสดใสในฤดูร้อนกระจ่างตาราวกับกระจกสีฟ้าที่ถูกเช็ดจนสะอาด ใต้ผืนฟ้านี้ ทิวเขาเขียวชอุ่มที่อยู่ไกลลิบตาพร่าเลือนจนกลายเป็นเงาสีเทาทอดยาวเป็นแนว ส่วนตรงตีนเขาก็กว้างใหญ่ไปด้วยผืนนาสีน้ำตาลแกมดำที่อยู่ในช่วงพักหน้าดินและเพิ่งเผาหญ้ากับตอซังทิ้งไป บนท้องทุ่งนั้นพลันปรากฏม้าศึกสิบกว่าตัวควบตะบึงมารวดเร็วดั่งดาวตก

คนที่นำหน้ามาเป็นเด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีในชุดคลุมมองโกลสีขาวนวลทอดิ้นทอง บนศีรษะสวมหมวกมองโกลยอดแหลมปีกม้วน มีแถบผ้าสีแดงสองเส้นด้านหลังพลิ้วไหวตามแรงลม เหนือศีรษะเขาไม่ไกลยังมีเหยี่ยวตัวใหญ่สีเทาแกมขาวบินวนอยู่ ร้องเสียงแหลมกังวานคล้ายเสียงหวีดแตรยาวก้องไปทั่วผืนฟ้า

ด้านหลังเด็กหนุ่มมีนักรบมองโกลควบม้าตามมาอีกสิบกว่าคน บนบ่าแบกธงผืนใหญ่ปักลายมังกรสัญลักษณ์แห่งต้าชิงกับลายเหยี่ยวแห่งเผ่าจุ่นเก๋อร์ โบกสะบัดเสียงพรึ่บพรั่บกลางสายลมประสานไปกับเสียงควบม้าอันดุดัน

เฉิงหว่านอวิ้นมองเพลินจนเผลอร้อง “ว้าว” ออกมา

เท่ชะมัดเลย!