พระราชทานบรรดาศักดิ์

พระราชทานบรรดาศักดิ์

เฉิงหว่านอวิ้นรู้ล่วงหน้าว่าจะต้องมาร่วมงานเลี้ยงฉลองครบหนึ่งร้อยวันของทายาทจวนองค์ชายสี่ จึงตั้งใจสั่งทำจี้แม่กุญแจทองคำลายสลักประณีตไว้ชุดหนึ่ง แล้วยังแถมถุงเงินปักใบหนาเตอะ ข้างในใส่เครื่องรางมงคลทองคำชิ้นเล็กๆ จำพวกกิเลนกับผีซิ่ว ถือเป็นของขวัญแรกพบส่วนตัวที่นางเตรียมไว้ให้เด็กเพื่อแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ

ส่วนของขวัญจากพระชายารัชทายาทนั้นมีมูลค่ามากกว่าหลายเท่าตัว เพราะนางเป็นตัวแทนขององค์รัชทายาทและตำหนักบูรพาทั้งหมด จึงสั่งให้คนจัดของขวัญมาหลายหาบ ขนลำเลียงเข้ามาไม่ขาดสายดั่งสายน้ำไหล ทำเอาแขกเหรื่อคนอื่นๆ พลอยตื่นตาตื่นใจกันถ้วนหน้า

“พี่สะใภ้รองมาแล้วหรือเจ้าคะ” อูลาล่า น่าลาซื่อรีบยกชายกระโปรงเดินลงจากบันไดมารับ นางเป็นคนรูปร่างสูงโปร่ง แต่ศีรษะและใบหน้ากลับเล็กนิดเดียว เครื่องหน้าสะสวยหมดจด วันนี้นางสวมชุดสีแดงสด บนหัวประดับเตี้ยนจื่อทองฉลุลายเก้าหงส์ฝังทัวร์มาลีน เสื้อคลุมลมก็เป็นสีแดงชาดปักลายดอกเหมยขลิบขนจิ้งจอกขาว ดูเข้ากับวันมงคลเช่นนี้จนเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศชื่นมื่น

“อย่าได้มากพิธีเลย” พระชายารัชทายาทประคองแขนของอูลาล่า น่าลาซื่อไว้อย่างมั่นคง ไม่ยอมให้นางย่อกายคารวะ ก่อนจะคล้องแขนนางอย่างสนิทสนมเป็นกันเองโดยไม่ถือตัว “รีบพาข้าเข้าไปดูหงฮุยบ้านเจ้าเร็วเข้า ได้ยินว่าหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนกุมารทองคำ ก่อนหน้านี้องค์ชายสี่อุ้มเข้าวังไปให้เสด็จพ่อทอดพระเนตร เสด็จพ่อยังชมว่าในบรรดาหลานๆ หน้าตาดีเป็นอันดับหนึ่ง เจ้าช่างมีวาสนาจริงๆ”