เปิดอกคุยกัน

เปิดอกคุยกัน

ภายในเรือนเถาหยวนซูอู สวนช่างชุน

มหาบัณฑิตจางอิงผู้ได้รับยกย่องจากคังซีว่าเป็นหนึ่งใน “ห้าผู้มีปัญญาแห่งหลงเหมียน” ไว้เครายาวสลวย สวมเสื้อยาวผ้าโปร่งสีเขียวชอุ่ม ตอนนี้อายุห้าสิบแปดปีแล้ว ทว่ายังคงดูเรียบง่ายสง่างาม เปี่ยมด้วยกลิ่นอายของบัณฑิตอย่างแท้จริง

เขาถือม้วนตำราไว้ในมือ กำลังสอนหงซีท่องบทกวีชีเฟิงจากคัมภีร์ซือจิง น้ำเสียงทุ้มสุขุมเจือด้วยเสียงใสซื่อของหงซีที่อ่านตาม เฉิงหว่านอวิ้นเกาะขอบหน้าต่างแอบดูอยู่แวบสองแวบ แล้วก็เดินจากไปด้วยความอิ่มอกอิ่มใจที่ได้เห็นคนดังในประวัติศาสตร์ตัวจริงเสียงจริง

จางอิงเป็นอาจารย์ฝ่ายฮั่นขององค์รัชทายาทมาตั้งแต่ปีคังซีที่สิบหก เขาไม่เพียงเป็นขุนนางกวีและขุนนางคนสนิทที่คังซีโปรดปรานมาก แต่ยังเป็นหนึ่งในอาจารย์ที่รัชทายาทอิ้นเหริงเคารพที่สุดด้วย แน่นอนว่านอกจากฐานะพวกนี้แล้ว เขายังมีชื่อจารึกในประวัติศาสตร์เพราะมีลูกชายดีอีกต่างหาก บุตรชายคนที่สองของเขาคือจางถิงอวี้ มหาเสนาบดีชื่อก้องที่ยืนหยัดมั่นคงมาตลอดสามแผ่นดินตั้งแต่คังซี ยงเจิ้น ไปจนถึงเฉียนหลง

แม้การอนุญาตให้องค์รัชทายาทมาพักที่สวนช่างชุนจะเป็นเพราะอยากให้ลูกชายได้ผ่อนคลายบ้าง แต่คังซีที่เป็นตัวตึงสายบ้างานไม่มีทางยอมให้เขาว่างจนเสียเวลาเปล่า จึงสั่งให้จางอิงมาปรนนิบัติรัชทายาทอ่านตำราทุกสามถึงห้าวัน พอรัชทายาทได้นั่งคุยเรื่องตำราและขยันอ่านโคลงฉันท์กาพย์กลอนกับจางอิง ก็สบโอกาสส่งลูกชายตัวเองไปฝากตัวด้วย การได้ครูชื่อดังอย่างจางอิงมาสั่งสอนนับเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง