ช่วยดันน้องชาย

ช่วยดันน้องชาย

ผ่านพ้นเทศกาลไหว้พระจันทร์ไป คังซีก็รีบฉวยโอกาสก่อนที่อากาศจะเย็นลงจริงจัง มีราชโองการพาครอบครัวใหญ่เดินทางไปเร่อเหออีกครั้ง

ไปตามธรรมเนียมประจำปี นั่นก็คือการล่าสัตว์ที่มู่หลาน

มีแบบนี้ทุกปี พูดตามตรงเฉิงหว่านอวิ้นแทบหมดอารมณ์ตื่นเต้นไปแล้ว ถึงการล่าสัตว์จะสนุกอยู่บ้าง และตอนหลังนางเคยลองไป “ล่าสัตว์” ที่ลานล่าสัตว์ดู แต่ผลคือโดนเจ้าว่างไฉลากวิ่งสุดชีวิตไปตลอดทาง จนรองเท้าหลุดหายไปข้างหนึ่ง แล้วตอนที่นางนั่งอยู่บนพื้นหญ้ารอเทียนจินไปเก็บรองเท้า เจ้าว่างไฉก็ไปคุ้ยดินบนลานหญ้าไกล ๆ อยู่นานสองนาน ก่อนจะคาบหนูตัวหนึ่งกลับมาให้นาง!

ปากหมาดำทะมึนของมันคาบกลางลำตัวหนูสีเทาตัวใหญ่ยาวเท่าฝ่ามือมาให้ แถมหนูตัวนั้นยังไม่ตายด้วยซ้ำ! ขาทั้งสี่ข้างของมันยังดิ้นตะเกียกตะกายอยู่กลางอากาศ! ว่างไฉกระดิกหางรัวเร็ว แล้วยื่นหนูตัวนั้นเข้ามาจ่อตรงหน้านางทันที

เฉิงหว่านอวิ้นกรีดร้องลั่น ตะเกียกตะกายทั้งมือทั้งเท้าถอยพรวดสามก้าวติด ๆ

ชาตินี้ไม่คิดจะไปล่าสัตว์อีกเลย

อีกอย่าง การเดินทางไปกลับเร่อเหอต้องเสียเวลาไปเป็นเดือน ลำพังนั่งดื่มชาเดินหมากอยู่บนรถม้า นางยังพอทนอุดอู้อยู่ได้ แต่ที่แคบ ๆ แบบนั้นสำหรับเด็ก ๆ แล้วคือการทรมานชัด ๆ และสำหรับคนที่ต้องกระเตงลูกร่วมทางอย่างนาง มันคือนรกชัด ๆ เด็ก ๆ เอาแต่อยากลงไปเล่น อยากกินนั่นเล่นนี่ แถมวันหนึ่งมีสิบสองชั่วยาม ก็เรียกท่านแม่ไปแล้วแปดชั่วยาม!