กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตีกัน
เฉิงหว่านอวิ้นตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอย!
ก่อนจะเห็นสภาพข้างใน ปฏิกิริยาแรกของนางคือความโกรธพลุ่งพล่าน ใครกล้ารังแกลูกของนาง! ใคร!
พอมองดู ก็ถอนหายใจโล่งอก ที่แท้เป็นเอ๋อร์หลินจูที่ตีคนอื่น ไม่ได้ถูกตีก็ดีแล้ว อืม ๆ หงเซวียนเก่งมาก ยังรู้จักปกป้องน้อง... สุดท้ายก็ได้สติขึ้นมาทันที ไม่ถูกสิ! ไปตีคนอื่นก็ดูเหมือนจะไม่ถูกเหมือนกันนี่นา!
ดูใบหน้าของอู๋หย่าซื่อที่ตกใจจนซีดเขียวซีดขาวสิ นางเป็นแค่เก๋อเกอ รับคำสั่งพระชายาใหญ่มาดูแลท่านหญิงทั้งสี่ ตอนนี้ท่านหญิงสามถูกคนกดลงกับพื้นแล้วตี จะให้นางกลับไปอธิบายกับองค์ชายใหญ่และพระชายาใหญ่อย่างไร ชีวิตน้อย ๆ จบสิ้นแน่!
เฉิงหว่านอวิ้นรู้สึกผิดตามไปด้วยอย่างไม่รู้สาเหตุ รีบสั่งรัว ๆ ให้ขันทีและพวกแม่นมรีบแยกตัวเด็กออกจากกัน
แม่นมเกิ่งกับแม่นมสั่วจำใจฝืนใจก้าวเข้าไป ยังไม่ทันแตะตัวเอ๋อร์หลินจู ก็เห็นเด็กคนนี้หันกลับมาอย่างดุดัน แล้วตวาดเสียงกร้าว “ข้าจะดูซิว่าใครกล้าแตะต้องข้า!”
เฉิงหว่านอวิ้น “...” ลูกของนางนี่ร้ายไม่เบา
ไม่แปลกที่เมื่อครู่บ่าวไพร่มากมายขนาดนั้นไม่มีใครกล้าเข้าไป ใครจะมีความกล้าไปฉุดกระชากแก้วตาดวงใจของรัชทายาทกัน ยิ่งไปกว่านั้นเอ๋อร์หลินจูไม่ได้มีแค่รัชทายาทที่โปรดปรานทะนุถนอมดั่งไข่มุกล้ำค่าเท่านั้น แม้แต่ฝ่าบาทก็ยังรักเหมือนแก้วตา
ท่านหญิงสามขององค์ชายใหญ่ทนไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้จ้าออกมา “ท่านแม่! ข้าจะเอาท่านแม่!”