เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แต่งตั้ง
ช่วงนี้เข้าสู่ฤดูสารทแล้ว แต่อากาศยังไม่คลายร้อน ลมแล้งช่วงปลายฤดูยังคงแผลงฤทธิ์ แดดเผาแผ่นหินสีครามในวังต้องห้ามจนร้อนจี๋แทบลวกเท้า
ตอนนั้นตรงกับยามอู่ซึ่งร้อนที่สุดของวัน อิ้นฉีก้าวเข้าประตูตำหนักอี้คุนมา ภายในตำหนักเงียบเชียบ ท่ามกลางแดดจ้าไม่มีแม้แต่เงาคนสักคนเดียว เขาปลุกขันทีที่นั่งพิงธรณีประตูสัปหงกอยู่แล้วถามว่า “เหนียงเหนียงพักผ่อนแล้วหรือยัง”
ขันทีผู้นั้นรีบปาดน้ำลายที่มุมปาก ยิ้มพลางคุกเข่าข้างเดียวถวายบังคมอิ้นฉี “กระหม่อมถวายบังคมองค์ชายห้าพ่ะย่ะค่ะ! ยังเลยพ่ะย่ะค่ะ! กุ้ยเหรินสกุลกัวลั่วหลัวกับตาอิ้งสกุลว่านหลิวฮากำลังเล่นไพ่เป็นเพื่อนเหนียงเหนียงอยู่ที่เรือนปีกตะวันออกพ่ะย่ะค่ะ!”
อิ้นฉีพยักหน้า กุ้ยเหรินสกุลกัวลั่วหลัวเป็นน้องสาวต่างมารดาของอี๋เฟย ตั้งแต่เข้าวังมาก็พึ่งพาบารมีพี่สาวอาศัยอยู่ที่ตำหนักอี้คุน ส่วนตาอิ้งสกุลว่านหลิวฮาก็เป็นคนเงียบๆ ไร้ตัวตนที่ผ่านการคัดเลือกเข้าวังมาเมื่อปีคังซีที่ยี่สิบสาม แล้วถูกส่งมาอยู่ที่ตำหนักรองของตำหนักอี้คุน นางมีองค์ชายสิบสองอยู่ข้างกาย คนพวกนี้อิ้นฉีเจอบ่อยจนชินตา จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเดินผ่านห้องโถงหน้าของตำหนักเอก เลี้ยวผ่านเฉลียงยาว ก็ได้ยินเสียงพูดคุยหัวเราะอย่างแจ่มใสของเสด็จแม่แว่วมา
อิ้นฉีเดินตามเสียงนั้นเข้าไปในห้องปีกตะวันออก เห็นโต๊ะไพ่สี่เหลี่ยมตั้งอยู่กลางห้อง กุ้ยเหรินสกุลกัวลั่วหลัว ตาอิ้งสกุลว่านหลิวฮา และนางกำนัลที่มานั่งให้ครบขาอีกคนหนึ่งกำลังนั่งเล่นไพ่นกกระจอกเป็นเพื่อนอี๋เฟยอยู่จริง ๆ