ผูกมิตร

ผูกมิตร

ทำเลตั้งกระโจมเปิดโล่งสายตากว้างขวาง ทั้งยังมีร่มเงาไม้หนาทึบคอยบังแดด ลมแถบนอกด่านพัดโชยผ่านม่านกระโจมมาแผ่วเบา ท่ามกลางทุ่งโล่งกว้างแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าพัดมาจากทิศทางไหน รู้สึกเพียงว่าชวนให้กายใจสบายปลอดโปร่งไปหมด

ต้าฝูจิ้น สกุลอี้เอ่อร์เกินเจวี๋ยหลัว หน้าตาดูเป็นมิตร นั่งสง่าอยู่ตรงที่นั่งประธาน สวมเสื้อตัวในผ้าไหมเค่อซือบุฝ้ายสีเขียวอมฟ้าลายผีเสื้อ ทับด้วยเสื้อคลุมตัวนอกชั้นเดียวสีแดงสดปักดิ้นทองลายผีเสื้อร้อยตัวและอักษรมงคลซวงสี่ บนศีรษะประดับเตี้ยนจื่อฝังทองล้อมขนนกกระเต็น ดูสูงศักดิ์เลอค่าและสง่างามสมฐานะ

การออกมาครั้งนี้เป็นนางที่เอ่ยปากเสนอแก่องค์ชายใหญ่เอง ว่าอยากอาศัยช่วงที่พวกองค์ชายออกไปล่าสัตว์ นัดแนะสตรีในตำหนักอื่นมานั่งจิบชาพูดคุยกันบ้าง องค์ชายใหญ่ย่อมรู้ดีว่านางต้องการใช้โอกาสนี้ช่วยตนกระชับความสัมพันธ์กับพวกน้องชาย เพราะอย่างไรเสีย คนที่ได้ติดตามพวกองค์ชายออกมาได้ ไม่ว่าจะเป็นเก๋อเกอหรือเช่อฝูจิ้น ต่อให้มิได้โปรดปรานที่สุด ก็ต้องมีหน้ามีตาพอพูดจาในสายตาขององค์ชายแต่ละพระองค์ได้บ้าง

ยามปกติแล้วต้าฝูจิ้นวางตัวค่อนข้างไว้ท่า ไม่เคยคิดข้องแวะกับพวกอนุภรรยา แม้แต่เก๋อเกอในจวนขององค์ชายใหญ่นางยังควบคุมเข้มงวด อิ้นถีจึงนึกไม่ถึงว่านางจะเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาเอง

เขาอดไม่ได้ที่จะตบหลังมือต้าฝูจิ้นเบา ๆ ด้วยความซาบซึ้งใจ พลางเอ่ยซ้ำ ๆ ว่า “เจ้าเป็นถึงนายหญิงใหญ่ผู้เป็นภรรยาเอก คราวนี้กลับต้องมาคบหาสมาคมกับพวกอนุภรรยา ลำบากใจเจ้าจริง ๆ”