เยี่ยมญาติ

เยี่ยมญาติ

อู๋ซื่อมีใบหน้ารูปไข่ขาวผุดผ่อง คิ้วตาเรียวยาว สวมเสื้อตัวสั้นพับแขนผ้าต่วนสีเทาหิมะลายมงคลสามประการปักลายกล้วยไม้ ทับด้วยเสื้อกั๊กสาบเฉียงผีผาผ้าไหมพื้นน้ำเงินปักลายผีเสื้อสีน้ำเงิน รองเท้าปักคู่ใหม่เอี่ยม นางเดินตามแม่นมหลิงเข้ามา ยอบกายคำนับเฉิงหว่านอวิ้นด้วยความเคารพและเบิกบานใจ เฉิงหว่านอวิ้นรีบสั่งให้ปี้เถาเข้าไปประคองขึ้นมา

พอเพ่งมองดูให้ละเอียด ผมดำขลับของอู๋ซื่อหวีเกล้าเรียบร้อยไร้ที่ติ ประดับดอกไม้ติดผมลายยอดนิยมของเมืองหลวง นอกนั้นไม่มีเครื่องประดับอะไรเป็นพิเศษ แม้แต่ต่างหูไข่มุกยังเป็นเม็ดเล็ก ๆ ร้อยเป็นพวง ดูเรียบง่ายแต่สง่างาม

เธอพยักหน้าในใจซ้ำ ๆ แม่เลี้ยงของเธอคนนี้มักจะรู้เสมอว่าควรทำตัวอย่างไรให้ถูกกาลเทศะ

คนบางคนเข้าวังมาครั้งแรก เพราะกลัวจะดูเปิ่นเป๋อ เลยอยากจะขนทองหยองอัญมณีทั้งหมดในบ้านมาประโคมใส่หัว แต่กลับยิ่งสะดุดตาจนชวนให้คนดูถูกเอาได้ อู๋ซื่อแต่งตัวแบบนี้แหละกำลังดี ดอกไม้ติดผมนี้มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งซื้อในเมืองหลวง เป็นลวดลายทันสมัยที่สุดในตอนนี้ ถือเป็นจุดเด่นชิ้นเอกที่ช่วยขับเน้น บ่งบอกถึงความใส่ใจได้เป็นอย่างดี เสื้อผ้าทั้งตัวแม้จะดูเรียบไปสักหน่อย แต่ก็ไม่มีตรงไหนที่ดูเสียมารยาทเลย

บ้านสกุลเฉิงของพวกเธอเดิมทีก็ไม่ใช่เศรษฐีมีเงินอยู่แล้ว ทำตัวแบบนี้แหละเหมาะเจาะที่สุด