ฝันครั้งที่สอง

ฝันครั้งที่สอง

สกุลถงเจียได้รับพระราชทานสมัญญานามว่า พระนางเซี่ยวอี้หวงโฮ่ว

แม้พระนางถงเจียจะได้เป็นหวงโฮ่วเพียงสองวัน แต่หากว่ากันตามสายเลือดแล้ว นางมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติที่ใกล้ชิดกับคังซีมาก ทั้งยังอยู่เคียงข้างคอยเป็นเพื่อนพระองค์มานานกว่าสิบสามปี ความผูกพันที่แท้จริงจึงเป็นสิ่งที่หวงโฮ่วสองพระองค์ก่อนหน้าเทียบไม่ติดเลย

นับตั้งแต่พระนางถงเจียสิ้นพระชนม์ คังซีก็ทรงโศกเศร้าอาดูรเป็นอย่างยิ่ง นอกจากจะเสด็จฯ ไปร่ำไห้อาลัยหน้าหีบพระศพทุกวันแล้ว ยังประทับค้างแรมเฝ้าพระศพติดต่อกันถึงสามวัน สุดท้ายรัชทายาทพร้อมด้วยเหล่าขุนนางชั้นใน ต้าเสวียซื่อ ซ่างซู และข้าราชบริพารทั้งหลายต้องพากันคุกเข่ากราบทูลอัญเชิญ พระองค์ถึงยอมเสด็จฯ กลับ

พระองค์ทรงพระราชนิพนธ์คำไว้อาลัยและบทกวีรำลึกถึงพระนางถงเจีย ทั้งยังทรงประคองหีบพระศพด้วยพระองค์เองเพื่อส่งนางไปฝัง

ในวันที่เซี่ยวอี้หวงโฮ่วสิ้นพระชนม์ ตามธรรมเนียมต้องประกอบพิธีสรงน้ำและแต่งพระศพขั้นต้น โดยคังซีทรงนำเหล่าองค์ชาย องค์หญิง ชินหวัง ฝูจิ้น ตลอดจนขุนนางทั้งปวงผลัดเปลี่ยนเป็นชุดไว้ทุกข์และปลดขนนกประดับหมวกออก และขั้นตอนที่สำคัญที่สุดขั้นตอนหนึ่งก็คือ โอรสแท้ ๆ หรือโอรสบุญธรรมจะต้องเป็นผู้สวมชุดศพให้ผู้ล่วงลับ พร้อมทั้งตัดเส้นผมส่วนหนึ่งใส่ลงไปในหีบพระศพด้วย

พระนางถงเจียไม่มีโอรสแท้ ๆ โอรสบุญธรรมที่ลงบันทึกในสมุดราชสกุลวงศ์อย่างถูกต้องตามธรรมเนียมจึงมีเพียงองค์ชายสี่คนเดียวเท่านั้น