สิ้นพระชนม์

สิ้นพระชนม์

พอถึงพลบค่ำ พอเห็นผ้าต่วนบรรณาการ ผ้าโปร่งปักลาย และผ้าไหมเค่อซือวางอยู่เต็มโต๊ะ เฉิงหว่านอวิ้นก็ถึงกับอึ้งไปเลย

บนโต๊ะอีกตัวยังมีกล่องเครื่องประดับขนาดเล็กใหญ่เรียงซ้อนกันสูงเป็นภูเขาเลากา เนื้อไม้และฝีมือแกะสลักของกล่องพวกนั้นดูไม่ธรรมดาเลยสักนิด เธอลองเปิดดูสุ่ม ๆ แค่กล่องเดียวก็ตกใจจนต้องรีบปิดฝาลง นี่... ของพวกนี้องค์รัชทายาทแน่ใจจริง ๆ หรือว่าจะให้เธอใช้ได้?

ก็คงมีแค่พวกแจกันลงยาและเครื่องเคลือบแกะสลักบนพื้นพวกนั้นแหละที่เธอพอนำมาวางประดับได้

นอกจากนี้ ในบรรดาของพระราชทานจากองค์รัชทายาท ยังมีนาฬิกาตั้งโต๊ะไขลานเรือนกะทัดรัดอีกหนึ่งเรือน ตัวหน้าปัดนาฬิกาฝังอยู่ด้านบน ด้านล่างเป็นหีบไม้ฮวงฮวาหลี่ทรงสี่เหลี่ยม ตัวหีบลงรักปิดทองลายก้านขด แกะสลักฉลุลายประณีตงดงามจับตา

ของพวกนี้เหอป่าวจงเป็นคนนำมาส่งด้วยตัวเอง พอส่งเสร็จก็ยังไม่กลับ ยืนรออยู่ข้าง ๆ พอเห็นเฉิงหว่านอวิ้นดูสนใจนาฬิกาเรือนนี้ ก็ยิ้มประจบพลางขยับเข้ามาหา “เก๋อเกอลองดูสิขอรับ ข้างในนี้มีความลับซ่อนอยู่ด้วยนะ!”

เขาเปิดฝาหีบออก ด้านในกลับเป็นชั้นวางของโบราณสามชั้น ด้านล่างยังมีลิ้นชักเล็ก ๆ ประดับแผ่นลงยาฝังลวดลายเอาไว้เก็บของได้อีกหลายช่อง เขาพูดพลางยิ้มตาหยี “องค์รัชทายาทรับสั่งว่า เอาไว้ให้ท่านใช้เป็นกล่องใส่เครื่องสำอางได้พอดีขอรับ” พูดจบก็หมุนตัวนาฬิกากลับมา ด้านหลังที่เป็นกระจกมีภาพวาดบนผืนแพรประกบอยู่ เป็นภาพทางเดินโบราณบนเขาหวงซาน แถมยังมีบทกวีเขียนกำกับไว้ด้วย