แป้งทอด

แป้งทอด

เฉิงหว่านอวิ้นนอนอุตลุดจนเกือบเที่ยงถึงค่อยตื่น

ชิงซิ่งทั้งฉุดทั้งลากเพราะกลัวว่าเธอจะนอนเลยมื้อเที่ยงไป ถึงขั้นเริ่มกังวลล่วงหน้าขึ้นมาแล้วว่า ถ้าวันหน้ามีพระชายาเอกขึ้นมา เก๋อเกอจะตื่นไปคารวะเช้าเย็นไหวได้ยังไงกัน

จริง ๆ แล้วเฉิงหว่านอวิ้นไม่ได้ตื่นเช้าไม่เป็น แค่ตอนนี้ไม่มีธุระอะไรให้ต้องรีบตื่น ตื่นเช้าขนาดนั้นแล้วช่วงเช้าทั้งครึ่งวันก็ไม่รู้จะเอาเวลาไปทำอะไร สู้นอนยาวไปเลยจะดีที่สุด

อีกอย่างคนในวังนี้ก็ชอบมาเยี่ยมเยียนกันช่วงเช้า ตอนบ่ายแดดร้อนจะตาย! พอกลายเป็นว่าเธอเอาแต่นอนทั้งเช้า ถังเก๋อเกอส่งนางกำนัลน้อยมาหยั่งเชิงตั้งหลายรอบว่าจะขอมาคุยเล่นด้วย ก็เลยต้องคอตกกลับไปทุกที

เฉิงหว่านอวิ้นไม่ได้รังเกียจถังเก๋อเกอหรอก เพียงแต่ถังเก๋อเกอดีดพิณเป็นแต่เธอทำไม่เป็น ส่วนเธอชอบทำอาหารแต่ถังเก๋อเกอก็ดันทำไม่เป็นอีก พอสองคนมานั่งมองหน้ากันแล้วไม่มีเรื่องจะคุย เธอจะอึดอัดจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเอา

ส่วนหวังเก๋อเกอตั้งแต่ตั้งครรภ์ก็เก็บเนื้อเก็บตัวเงียบกริบ ไม่ออกไปไหนมาไหนเลย ป้องกันไม่ให้เกิดฉากลื่นล้มหรือตกน้ำนอกเรือนอย่างเด็ดขาด ทั้งยังขอลาไม่ไปคารวะหลี่ซื่อ ซึ่งหลี่ซื่อก็อนุญาตอย่างใจกว้าง องค์รัชทายาทก็มีรับสั่งอนุญาตให้พักผ่อนบำรุงครรภ์ให้ดี

หวังเก๋อเกอจึงเริ่มเก็บตัวอยู่แต่ในห้องอย่างเป็นทางการ นางก็เก่งจริง ๆ ถึงกับอดทนได้ แม้แต่ลานเรือนที่ใช้ร่วมกับห้องของถังเก๋อเกอก็ยังไม่ยอมก้าวเท้าออกไปเดินเล่นเลยสักนิด!