กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
การทูต
“ทำไมถึงกลายเป็น...” เธอไม่สนใจเสียงห้ามปรามของชิงซิ่ง ยื่นมือไปแหวกเถาไม้ออก ตรงหน้าก็ปรากฏแมวขนยาวลายส้มสลับขาวตัวหนึ่ง “นี่ใช่แมวของหยางเก๋อเกอหรือเปล่า”
แต่แมวตัวนี้ช่างต่างจากสภาพตัวอ้วนกลมขนนุ่มฟูเมื่อก่อนลิบลับ ตัวมันผอมโซจนเห็นกระดูกซี่โครง ที่หางและสันหลังต่างมีบาดแผล พอโดนฝนซัดกระหน่ำใส่ในตอนนี้ ยิ่งดูน่าเวทนาจับใจ
ในวังนี้ไม่มีความลับอะไรหรอก ขอแค่ใส่ใจสืบเสาะก็ย่อมรู้เรื่อง ปี้เถารีบเล่าเรื่องที่หยางเก๋อเกอเอาแมวมาทิ้งให้ฟัง แล้วเอ่ยเตือนอย่างลังเล “เก๋อเกอเจ้าคะ ในเมื่อหยางเก๋อเกอเป็นคนทิ้งมัน พวกเราอย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นดีกว่า เดี๋ยวจะโดนนางกุเรื่องเอาไปพูดใส่ความอีก เรารีบไปกันเถอะเจ้าค่ะ”
เฉิงหว่านอวิ้นมองแมวตรงหน้าอย่างลังเล พลางโดนชิงซิ่งกับปี้เถากระตุกแขนเสื้อเบา ๆ เธอเหลียวหลังกลับไปมองตั้งหลายหน
ปี้เถาเริ่มร้อนใจ “เก๋อเกอเจ้าคะ ดูท่าทางแมวตัวนั้นคงไม่รอดแล้ว พวกเราอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยเจ้าค่ะ”
“แต่ว่า...”