กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จินหู่
ไม่มีใครอยากแบกข้อหา “สอนไท่จื่อในทางที่ผิด” หรือ “ไม่เคารพไท่จื่อ” หรอก
ตอนนี้โตขึ้นก็ยังพอไหว แต่ตอนเด็ก ๆ น่ะ…
เด็ก ๆ เล่นกันย่อมมีกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่เพราะคังซีปกป้องเขาเกินเหตุ พี่น้องคนอื่นเลยค่อย ๆ ไม่กล้าและไม่อยากเล่นกับเขาอีก เขายังจำได้ว่าตอนอายุสักสี่ห้าขวบ อิ๋นจื๋อยังยอมพาเขาไปซนด้วย ทั้งปีนต้นไม้จับจักจั่น ทั้งโดดเรียนด้วยกัน แต่ทีหลังคนที่โดนตีมีแต่อิ๋นจื๋อคนเดียว ทำเอาฮุ่ยเฟยเคืองใจ เลยคอยคุมเข้มไม่ให้ทั้งสองคนมาอยู่ใกล้กันอีก
หลังจากนั้น เขาจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร เขาและอิ๋นจื๋อมีปากเสียงกัน ไม่นานนัก แมวขนยาวสีเหลืองขาวที่เอ้อเหนียงเลี้ยงไว้ตอนมีชีวิตอยู่ก็ถูกอิ๋นจื๋อจับตัวไป กระชากหางโยนลงจากภูเขาจำลองในสวนอวี้ฮวาหยวน ตกตายทั้งเป็น
เขาอยู่ตรงนั้นเอง อิ๋นจื๋อเรียกเขามาโดยเฉพาะ เพื่อให้เขาเห็นกับตาตัวเอง