อิ่มจนแน่น

อิ่มจนแน่น

เรื่องที่จู่ ๆ ก็กลายเป็นคนโปรดขึ้นมานี้

เฉิงหว่านอวิ้นเองก็ยังงง ๆ อยู่บ้าง แต่นางก็ไม่ได้โง่พอจะผลักไสไล่ส่งองค์รัชทายาทออกไป จึงตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่เก๋อเก๋อตัวเล็ก ๆ อย่างเต็มที่ พอกลางคืนทั้งสองออกศึกกันจนหนำใจ นางยังชวนองค์รัชทายาทลงอ่างอาบน้ำด้วยกันอย่างกระตือรือร้น จนโดนองค์รัชทายาทหน้าแดงเอ็ดใส่ว่า “เจ้า...เจ้ารู้จักเพลา ๆ มือลงบ้างเถอะ”

เหอะ ผู้ชายก็เงี้ยะ

เฉิงหว่านอวิ้นใช้แขนเรียวเล็กเท้าศีรษะไว้ แล้วนอนมองเขาเงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร

ตอนนี้นางนอนเอกเขนกตะแคงอยู่บนเตียง บนร่างคลุมไว้เพียงผ้านวมสีแดงปักลายนกยวนยางแต้มทอง หัวไหล่ขาวเนียนที่โผล่พ้นออกมาดูราวกับดอกเหมยแดงสะท้อนหิมะขาว

ชั่วพริบตาต่อมาร่างของนางก็ลอยหวือ ถูกช้อนตัวอุ้มลงไปในถังอาบน้ำใบใหญ่

สายน้ำสาดกระเซ็น พอชำระล้างจนสะอาดหมดจดทั้งนอกทั้งใน เฉิงหว่านอวิ้นก็หมดเรี่ยวแรงจนไม่อยากจะกระดิกแม้แต่นิ้วเดียวจริง ๆ

หลังจากนั้น องค์รัชทายาทยังไล่ชิงซิ่งกับปี้เถาออกไปข้างนอก แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวมาช่วยเช็ดผมให้นางเอง

แสงตะเกียงสีส้มอบอุ่นสาดส่อง หญิงสาวในกระจกทองแดงสวมเสื้อตัวบาง คิ้วตายิ้มละไม ใบหน้าขาวผ่อง