เป้าหมาย

เป้าหมาย

เรื่องเดียวที่น่าเสียดายคือ ทั้งเรือนหมาแมวและฝ่ายเลี้ยงสัตว์ไม่มีเต่าพันธุ์ฮุยโจวตัวนั้น พวกขันทีเลยจับเต่าตัวเล็กที่มีลายเส้นทองพาดบนกระดองมาให้สองตัว พร้อมกับปลาคาร์ปอีกอ่างใหญ่ ซึ่งนางก็ยิ้มรับไว้ด้วยความยินดี

ขันทีใช้แรงงานหลายคนช่วยกันยกอ่างทองแดงใบใหญ่ที่สลักลายเหมย กล้วยไม้ ไผ่ เบญจมาศรอบด้านมาวางไว้ตรงลานว่างหน้าห้อง น้ำใสแจ๋วในอ่างมีปลาคาร์ปสีขาวแดงสามตัวกำลังแหวกว่ายไปมาอย่างสบายอารมณ์

เฉิงหว่านอวิ้นเกาะขอบอ่างก้มมองดูอยู่นานสองนาน

แสงแดดส่องลอดกิ่งใบต้นเมเปิลเป็นประกายระยิบระยับลงบนผิวน้ำ ส่องให้เกล็ดปลาสะท้อนแสงแวววาว

ชีวิตในตำหนักบูรพาควรจะใช้ยังไงดีนะ นางค่อยๆ คิดใคร่ครวญดู

กับหลี่ซื่อและหยางเก๋อเกอ แค่รักษาน้ำใจภายนอกให้ดูดีก็พอ เหมือนกับการทำงานที่ไม่ควรไปหวังว่าจะได้เพื่อนสนิทรู้ใจจากที่ทำงานนั่นแหละ

ส่วนองค์รัชทายาทน่ะหรือ

เฉิงหว่านอวิ้นไม่ได้อยากใช้ชีวิตเหมือนเล่นเกมข้ามภพที่คอยแต่จะหาทางพิชิตใจผู้ชาย นางยังคงอยากให้เส้นเรื่องหลักในชีวิตหมุนรอบ “ตัวเอง” มากกว่า

การจะรักษาความเป็นตัวเองไว้ในสังคมยุคศักดินาแบบนี้ ถ้าตัวเองไม่ได้กุมอำนาจ (ซึ่งก็อย่าได้ฝันไปเลย) คนที่กุมอำนาจก็ต้องเป็นคนที่มีใจกว้างและยอมรับคนอื่นได้พอสมควร