เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 607
"ไอ้ฉิบหาย ยังสู้แบบนี้ได้ด้วยเรอะ?"
ตรงมุมห้อง จ้าวอี้ที่เพิ่งจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้อย่างยากลำบาก เมื่อเห็นภาพนี้เข้า ก็รู้สึกอิจฉาและทรมานใจอยู่บ้าง
เขาเพิ่งจะทันได้มีความสุขแค่หมัดเดียวก็โดนซัดหมอบ แต่คนแซ่หลี่ ต่อจากนี้จะมีความสุขได้อีกตั้งหลายหมัด
สิ่งเดียวที่พอจะปลอบใจตัวเองได้ก็คือ การที่คนแซ่หลี่เลือกบัณฑิตแทนที่จะเป็นผู้หญิงคนนั้น ก็เป็นเพราะตนเองได้กรุยทางไว้ให้แล้ว คนแซ่หลี่จึงสามารถถือโอกาสเล่นตามน้ำต่อยอดจากจุดนี้ได้
ภูเขา เหตุที่อนุญาตให้เจ้าขึ้นไปยืนชมทิวทัศน์บนยอดของมันได้ ก็เพราะมันเองก็ต้องการสายล่อฟ้าเช่นกัน
ไอ้หนอนหนังสือ: "เจ้าไม่ได้กินกุศล"
วิชาลับผลัดเปลี่ยนชะตากรรมท่านี้ของเขา แทบจะบีบคอหอยของผู้จุดตะเกียงไว้เลยทีเดียว ทว่าครั้งนี้ ไม่เพียงแต่คว้าจับได้ความว่างเปล่า ไม่อาจลงทัณฑ์สาปแช่งได้ ทว่ากลับกลายเป็นการประทานพรไปเสียฉิบ
หลี่จุยหย่วน: "ช่องโหว่ในหนังสือของคุณ มันชักจะเยอะไปหน่อยแล้วนะ"
เด็กหนุ่มยังคงกำหมัดขวาต่อไป มือซ้ายคว้าจับพลังฮวงจุ้ยเบื้องหน้า เพื่อสั่งสมกระแสพลังให้แก่ตนเอง