เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 600
บทที่ 599
"กินข้าวเย็นได้แล้ว!"
ในความรับรู้แบบเรียบง่ายของชาวบ้าน หลังมื้อเที่ยงถึงจะนับเป็นช่วงบ่าย และหลังมื้อเย็นถึงจะนับว่าฟ้ามืด เสียงตะโกนนี้ของป้าหลิว จึงเปิดฉากการนับถอยหลังสู่งานแต่งงานในค่ำคืนนี้อย่างเป็นทางการ
อันที่จริง ป้าหลิวคอยสังเกตอยู่ตลอด พอเห็นเสี่ยวหย่วนกำลังคิดเรื่องบางอย่าง มื้อเย็นจึงเลื่อนเวลาออกไปช้ากว่าปกติเล็กน้อย
อาหารสามมื้อของบ้านหลี่ซานเจียงนั้นมีความแน่นอนทว่าก็ยืดหยุ่นได้เสมอ ทว่าตัวหลี่ซานเจียงที่เป็นหัวหน้าครอบครัวกลับไม่เคยรับรู้เลยสักนิด เพราะเวลาที่บ้านมีเรื่องราว เขามักจะติดธุระไม่อยู่บ้านล่วงหน้าอย่างพอดิบพอดีเสมอ
ในที่สุด ก็เป็นเด็กหนุ่มที่เอ่ยถามไปทางห้องครัวก่อนว่า "ป้าหลิวครับ ผมหิวแล้ว เริ่มกินข้าวได้หรือยังครับ"
กับข้าวนี้ พอพูดว่าจะเริ่มก็เริ่มขึ้นทันที
หลี่จุยหย่วนจูงมืออาหลีเดินลงบันไดมา ตรงกลางโต๊ะอาหารที่เกิดจากการนำม้านั่งไม้สองตัวมาชนกัน มีกุ้งลวกจานใหญ่ส่งกลิ่นหอมวางอยู่
คืนนี้ กินได้เข้ากับบรรยากาศดียิ่ง