เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 585
หลี่จุยหย่วนเดินไปหน้าเล้าไก่ เปิดประตูบานเล็กออก ยังไม่ทันที่เด็กหนุ่มจะยื่นมือเข้าไป แม่ไก่แก่สองตัวที่นั่งอยู่ข้างในก็ลืมตาขึ้น พร้อมใจกันดันไข่ที่ออกในช่วงสองวันนี้ออกจากรัง จากนั้นก็หลับตาลง นั่งสมาธิต่อไป
ไม่เหมือนการแย่งชิง แต่กลับเหมือนการประทานรางวัลเพื่อไม่ให้มารบกวนเสียมากกว่า
เก็บไข่ไก่เสร็จ ก็ไปเก็บผักในแปลงผักของเรือนไผ่อีกเล็กน้อย
ผัดผักกวางตุ้งใส่เห็ดหอม ผัดหมูรมควันใส่ต้นกระเทียม แล้วเพิ่มซุปมะเขือเทศใส่ไข่อีกหนึ่งอย่าง ข้าวสวยก็หุงเผื่อไว้มากกว่าเมื่อวานเล็กน้อย
กับข้าวขึ้นโต๊ะ เด็กหนุ่มนั่งลง ยกชามและตะเกียบขึ้นกินไปได้สองคำ ที่ประตูกระบอกไม้ไผ่ก็มีเสียงถูกผลักเปิดออก
“แซ่หลี่ เจ้าเป็นเด็กอยู่บ้านคนเดียว ไม่รู้จักลงกลอนประตูหรือไง”
หลี่จุยหย่วนไม่สนใจเขา
จ้าวอี้เดินไปข้างเตา เปิดฝาหม้อ ตักข้าวให้ตัวเองหนึ่งชาม แล้วมานั่งที่โต๊ะ กินข้าวด้วยกัน
ไม่มีเหล้าและไม่มีน้ำอัดลม มื้อนี้จึงกินเสร็จอย่างรวดเร็ว