เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 569
ยามมาแอ่งโคลนสลายตัว ยามกลับกลายเป็นทางราบเรียบ
หลี่จุยหย่วนนั่งลงบนขั้นบันได เพิ่งจะสวมรองเท้าเสร็จ ก็มองเห็นดอกไม้สดและต้นหญ้าเขียวขจีงอกเงยขึ้นมาตามซอกหินของลานแท่นบูชาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
พวกมันราวกับอดรนทนรอไม่ไหวมานานแล้ว งอกยาวจนสูงถึงครึ่งตัวคนอย่างรวดเร็ว กลิ่นหอมสดชื่นในยามนี้ในที่สุดก็คู่ควรกับชื่ออย่างแท้จริง
หลังจากสวมรองเท้าเสร็จ หลี่จุยหย่วนไม่ได้รีบร้อนลุกขึ้น แต่โน้มตัวไปข้างหน้า เด็กสาวโอบรอบคอของเด็กหนุ่มอีกครั้ง ถูกแบกขึ้นหลัง
ไม่ได้จงใจจะสร้างบรรยากาศอะไร เพียงแต่ไม่อยากทำให้ความปรารถนาดีนี้ต้องสูญเปล่า
ตอนนั่งรถแท็กซี่เข้ามา ก็สัมผัสได้ถึงความเงียบเหงาและสะอาดสะอ้านภายในสำนักจินซา นั่นเป็นเพราะก่อนจะเกิดเรื่อง สำนักจินซาได้ลงมือทำความสะอาดครั้งใหญ่ไปก่อนแล้ว
รากฐานอันมีค่าทั้งหมดภายในสำนัก ถูกกระจายออกสู่ยุทธภพจนหมดสิ้นล่วงหน้า
อาจกล่าวได้ว่า ที่นี่นอกจากม่านพลังเหนือหัวที่ลมโกรกทะลุได้รอบด้านแล้ว เธอก็ยากจะกวาดหาของดีอะไรได้อีก
ทว่า ต่อให้จะจงใจกระจายออกไป ของตกทอดเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายไปในอุบัติเหตุต่างๆ สิ่งของย่อมมีค่าเพราะความหายาก คัมภีร์โบราณที่ไร้ค่าไม่มีคุณสมบัติพอจะไปปรากฏอยู่ในห้องใต้ดินของบ้านปู่ทวดหรอก