เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 568
ถันเหวินปินกำลังเตรียมจะลงจากรถไปช่วยพี่หย่วนกับอาหลียกสัมภาระ เงยหน้าขึ้น ก็เห็นรถแท็กซี่ติดป้ายทะเบียนจินหลิงแล่นเข้ามา
ชั่วพริบตานั้น ราวกับได้เห็นเจตจำนงแห่งปฐพี
หลิวชางผิงหยุดรถตรงทางเดินสายเล็ก ลดกระจกรถลงชะโงกหน้าออกมาทักทาย:
"สุขสันต์วันปีใหม่นะ ฮ่าๆ…… อ้าว"
รุ่นเซิงกระโดดลงมาจากรถกระบะคันเล็กสีเหลือง เดินไปด้านหลังรถแท็กซี่ เปิดกระโปรงท้าย หิ้วของขวัญปีใหม่ที่หลิวชางผิงนำติดตัวมาส่งขึ้นไปบนลานหน้าบ้าน; หลินซูโหย่วยกสัมภาระของตัวเองใส่เข้าไปในกระโปรงท้าย จัดวางให้เรียบร้อย แล้วปิดฝาลงเสียงดัง “ปัง”
ประตูหลังทั้งสองฝั่งถูกเปิดออก เด็กหนุ่มและเด็กสาวก้าวเข้าไปนั่งข้างใน
หลี่จุยหย่วน: "อาจารย์หลิว สวัสดีปีใหม่ครับ"
หลิวชางผิงวางมือซ้ายบนพวงมาลัย มือขวาเข้าเกียร์ พยักหน้าพูด: "สุขสันต์ สุขสันต์"
ดูเหมือนตนเองจะมาไม่ถูกจังหวะทุกที ทุกครั้งที่มาอีกฝ่ายล้วนมีธุระต้องออกเดินทาง ทว่าในทางกลับกัน มันก็ช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน