เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 549
ในตอนที่ท่านกงแห่งตระกูลฉินยังเป็นนายน้อยฉินอยู่นั้น มีนิสัยแย่ๆ ที่ไม่เอาไหนอยู่อย่างหนึ่ง ชอบจับพวกคนที่บังอาจมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ หญิงในดวงใจของตน ตีจนสลบแล้วยัดใส่กระสอบโยนทิ้งลงบ่ออุจจาระ
นี่คือสไตล์ของคนตระกูลฉิน วิธีการที่เรียบง่ายป่าเถื่อน แต่ได้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนถึงขีดสุด
ไม่ว่าเจ้าจะเป็นศิษย์พี่ใหญ่ผู้เปี่ยมพรสวรรค์ของสำนัก หรือคุณชายผู้สง่างามของตระกูลใหญ่ หรือแม้กระทั่งจอมยุทธ์พเนจรผู้มีอารมณ์ขัน ขอเพียงเจ้าเคยถูกบ่ออุจจาระแช่ร่างมาแล้ว...
หญิงในดวงใจของตน ย่อมไม่มีทางยอมรับได้อีกต่อไป ในใจย่อมเกิดความขยะแขยงขึ้นมาอย่างแน่นอน
หมัด มันควรจะต้องใช้แบบนี้ แทนที่จะมามัวพัฒนาตัวเอง มิสู้กำจัดคู่แข่งทั้งหมดทิ้งไปเสียเลยดีกว่า
เฉินผิงเต้าคุณปู่ของเฉินซีเยวียน ในตอนนั้นได้แต่มองอยู่ไกลๆ ไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะถูกจับยัดกระสอบด้วยซ้ำ
ทว่าเถาอวิ๋นเฮ่อ เคยถูกแช่มาแล้วจริงๆ
ในตอนนั้น ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความอัปยศอดสู แต่จะโทษใครได้ ในเมื่อตราประทับของเขา มันสู้หมัดของไอ้แซ่ฉินไม่ได้
ฝีมือสู้ไม่ได้ ก็ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูวาสนาในจินตนาการ กลายสภาพเป็นอาจมไปต่อหน้าต่อตา