เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 548
งานในไร่นา ทำกันอย่างคึกคักดุเดือดเลือดพล่านเป็นที่สุด
ทุกคนคิดว่า เมื่อคืนดื่มเหล้าแล้ว พูดคุยแล้ว ตะโกนคำขวัญปลุกใจก็แล้ว เช้าวันนี้ควรจะต้องก้าวเข้าสู่เส้นทางโลหิตบนผืนน้ำท่ามกลางแสงรุ่งอรุณ ใครจะไปรู้ว่ากลับถูกคำสั่งแผ่นเดียวเรียกระดมพลมารวมกันที่นี่ทั้งหมด
ความฮึกเหิมที่เตรียมไว้ใช้ในการเข่นฆ่าสังหาร ถูกระบายเทพรวดลงบนผืนดินแปลงนี้จนหมดสิ้น ประสิทธิภาพการทำงานนั้น ทำให้การประเมินที่ถันเหวินปินบอกกับหลี่ซานเจียงไว้ดูอนุรักษนิยมไปเลยทีเดียว
ไหนเลยจะต้องใช้เวลาทั้งวัน พอเลยเที่ยงวันมานิดเดียว งานก็ดำเนินมาถึงช่วงท้ายแล้ว ที่เหลือก็แค่เก็บกวาดจัดระเบียบเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น
ถันเหวินปินหัวเราะ “ผมว่านะ ใครเขาทำงานกันแบบนี้บ้างล่ะเนี่ย ถ้าไปเจอนายจ้างขี้เหนียวเข้า มื้อเย็นคงโดนตัดทิ้งไปแล้วแน่ๆ”
ทุกคนที่ได้ยินคำพูดนี้ต่างก็แค่ยิ้มๆ แม้ว่าเทียบกับการสร้างโรงเรือนแล้วพวกเขาจะอยากไปสร้างหอคอยซากศพมากกว่าก็ตาม แต่คนที่เพิ่งมาทำงานที่นี่เป็นครั้งแรก พอเห็นพวก “รุ่นพี่” ทำงานกันอย่างเอร็ดอร่อย คนมาใหม่ก็คงไม่โง่พอที่จะปริปากบ่น
ทุกคนล้วนเป็นคนฉลาดแกมโกงที่เคี่ยวกรำมาจากผืนน้ำ ย่อมรู้ดีว่าการทำงานนี้มีผลประโยชน์ตามมา และไม่ใช่ผลประโยชน์ธรรมดาๆ เสียด้วย
เถาจู๋หมิง “แค่ไม่รู้ว่าจะไม่ธรรมดาขนาดไหน”
ลิ่งอู่สิง “ต่อให้ไม่มีผลประโยชน์ ก็แค่การยื่นมือเข้าช่วยนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้นเอง”