เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507
เมื่อชายชราเอ่ยก่อนหน้านี้ว่าตนเองก็พอกล่อมแกล้มว่าเป็นคนของบ้านพญามังกรได้ แม้ถันเหวินปินจะไม่แสดงสีหน้าใดๆ แต่ในใจกลับเริ่มระแวดระวังขึ้นมาเล็กน้อย
เพราะหลายปีที่ผ่านมานี้ ความแค้นระหว่างตระกูลฉินตระกูลหลิวกับขั้วอำนาจชั้นนำในยุทธภพนั้นฝังลึกนัก คงไม่ใช่ว่าตระกูลของชายชราจะมีชื่อปรากฏอยู่ในสมุดบัญชีแค้นของป้าหลิวหรอกนะ
ทว่า แค้นก็ส่วนแค้น บุญคุณความแค้นต้องแยกแยะ แม้ในอนาคตพวกตนจะต้องติดตามพี่เสี่ยวหย่วนบุกไปคิดบัญชีถึงคฤหาสน์บรรพบุรุษของอีกฝ่าย ก็ไม่ขัดกับการที่ในยามนี้พวกเขาจะยื่นมือเข้าช่วยยามอีกฝ่ายกำลังสะกดสิ่งชั่วร้าย
อีกทั้ง ถันเหวินปินยังรู้สึกแปลกใจ หากเป็นคนของบ้านพญามังกรจริง... ขีดความสามารถและทักษะของคนกลุ่มนี้ มันออกจะต่ำต้อยเกินไปหน่อยแล้ว
ต่อให้เป็นเพียงสายแยกนอกสำนักของพญามังกรสายตรง ก็ยังต้องมีระดับชั้นเทียบเท่าหมู่บ้านตระกูลมู่ และต่อให้ในอดีตจะมีความสัมพันธ์แนบแน่นกับพญามังกรหลิวเพียงใด คนตระกูลมู่ยามก้าวเท้าออกไปข้างนอก ก็ยังไม่กล้าอ้างตัวว่าเป็นคนของบ้านพญามังกรเลย
ข้อกังขาและข้อสงสัยทั้งหมด พลันคลี่คลายกระจ่างแจ้งทันทีหลังจากที่ชายชราเอ่ยคำว่า “พญามังไกรรุ่นก่อน” ออกมา
เพราะพญามังกรของยุทธภพรุ่นก่อน มีชาติกำเนิดมาจากสามัญชนคนธรรมดา
และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ พญามังไกรรุ่นก่อน สิ้นชีพตั้งแต่ยังเยาว์วัย
พญามังกรทุกคนที่ถือกำเนิดจากสามัญชน ล้วนไม่อาจหลีกเลี่ยงปัญหาสำคัญประการหนึ่งไปได้ นั่นคือการสร้างรากฐานสืบทอดของตนเองขึ้นมา