กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 506
“กินเข้าไป”
สั้นกระชับได้ใจความ
“ขอบคุณพ่อบุญธรรมที่เมตตาขอรับ!”
จ้าวอี้ไม่ลังเล หยิบตะเกียบขึ้นมา ทว่าตะเกียบคู่นั้นเพิ่งแตะลงไปในหม้อไฟที่กำลังเดือดพล่าน ก็ละลายสลายไปเหมือนกระดาษ
“หึๆ”
จ้าวอี้ยิ้มบางๆ ไม่ได้ดึงตะเกียบใหม่จากกระบอกอีกต่อไป แต่ยื่นมือจ้วงลงไปในหม้อไฟโดยตรง
“ซี๊ด...”
ความเจ็บปวดแล่นปราด แม้จ้าวอี้จะมีหนังมังกรคอยคุ้มกัน แต่ผิวหนังก็ถูกลวกแดงก่ำและเปื่อยยุ่ยอย่างรวดเร็ว
ทว่าเขายังคงทนกัดฟัน งมเอาพวงสวรรค์สุนัขในหม้อซุปหม่าล่าสีแดงข้างนั้นขึ้นมาจนได้