กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 493
บทที่ 492
อย่ากินข้าเลยงั้นหรือ
ภายในถ้ำ คือสิ่งชั่วร้ายที่ทรงพลังที่สุดในคฤหาสน์บรรพบุรุษตระกูลฉิน ณ ปัจจุบัน
ทว่ามันกลับเสียกิริยาถึงเพียงนี้เพียงเพราะการเข้าใกล้ของพวกตน คล้ายกับอาการทางจิตหลังผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญอย่างรุนแรง
คำว่า ‘กิน’ คำนี้สำคัญยิ่ง
ในหมู่พวกตน จะต้องมีใครสักคนที่ทำให้มันหวนนึกถึง ‘สภาพแวดล้อม’ ที่คล้ายคลึงกันในอดีต จนกระตุ้นความหวาดกลัวในส่วนลึกของจิตใจออกมา
ในใจของหลี่จุยหย่วนมีคำตอบแล้ว
แต่ก็ยังต้องใช้วิธีตัดตัวเลือกออกทีละคน
เฉินซีเยวียนได้รับคำสั่งจากน้องชายตัวน้อยในใจ เธอปล่อยมืออย่างว่าง่าย แล้วถอยหลังออกไป