เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492
บทที่ 491
คลังสมบัติของตระกูลฉิน หลี่จุยหย่วนย่อมไม่ไปเด็ดขาด
มองเห็น สัมผัสได้ แต่นำออกไปไม่ได้ ใช้ไม่ได้ ไม่จำเป็นต้องหาเรื่องอึดอัดใจให้ตัวเอง
แต่ถึงกระนั้น เพียงแค่ระเบียงทางเดิน สวนดอกไม้ ภูเขาจำลอง และสระน้ำในคฤหาสน์บรรพบุรุษ ชายตาดูแวบเดียว ก็มองเห็นสมบัติสวรรค์และของวิเศษจากปฐพีได้แล้ว
นึกถึงคราวที่ตระกูลอวี๋ถูกสัตว์อสูรอาละวาด จนเละเทะยุ่งเหยิงไม่มีชิ้นดี ภายหลังสิ่งชั่วร้ายยังพังผนึกทะลวงออกมา บดขยี้สิ่งปลูกสร้างจนกลายเป็นซากปรักหักพัง
ทว่าทุกสิ่งทุกอย่างในคฤหาสน์บรรพบุรุษตระกูลฉิน กลับได้รับการดูแลปัดกวาดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยเหล่าสิ่งชั่วร้าย
พวกมัน ให้ความสำคัญกับบ้านหลังนี้มากจริงๆ คอยเก็บกวาดดูแลอยู่ตลอดเวลา ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีผู้คนกลับมาอยู่อาศัยจนเต็มอีกครั้ง
หลังจากเดินพ้นประตูใหญ่เข้ามาได้ไม่นาน หลี่จุยหย่วนก็หยุดฝีเท้า หยิบกุญแจออกมา ควบคุมให้คฤหาสน์บรรพบุรุษมีหมอกควันลอยขึ้นมาบดบัง
คลุมไว้ให้หมด ปิดไว้ให้หมด ตาไม่เห็นใจก็ไม่ฟุ้งซ่าน