เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 481
บทที่ 480
แต่งงานครั้งแรก ย่อมไร้ประสบการณ์
ไม่รู้จักผสมน้ำเจือจางและจิบทีละนิด พานจื่อจึงเดินคารวะสุราจนเมาแอ๋
พอเสร็จโต๊ะจีนมื้อเที่ยง เขาก็ล้มตัวลงนอนในห้อง
พ่อแม่ของพานจื่อ ซึ่งก็คือลุงกับป้าสะใภ้ของหลี่จุยหย่วน ไม่เพียงแต่ช่วยจัดการดูแลพวกญาติๆ เล่นไพ่นกกระจอกเท่านั้น ตัวเองยังลงไปร่วมวงด้วย
เจ้าสาวถืออ่างน้ำเข้าไปในห้องเพื่อช่วยเช็ดหน้าให้พานจื่อ แม่ยายและพ่อตาก็ตามเข้าไปช่วยปรนนิบัติดูแลลูกเขยที่เมามาย
นี่เป็นเพียงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูไม่เป็นพิษเป็นภัย ทว่ามันกลับแทรกซึมอยู่ในทุกช่วงชีวิต
บ้านของฝ่ายหญิงอาศัยอยู่ติดกับโรงงานเครื่องจักรกลในตำบลซิงเหริน การที่พานจื่อไปทำงานและพักอยู่ที่บ้านฝ่ายหญิงจึงสะดวกสบายที่สุด ช่วยตัดปัญหาความยุ่งยากในการเดินทางไปกลับจากตำบลสือหนานตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
ประกอบกับตำบลซิงเหรินอยู่ใกล้ตัวเมืองมากกว่า สาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ย่อมดีกว่าตำบลสือหนาน วันหน้าเมื่อมีลูก การให้ลูกเรียนหนังสืออยู่ที่ตำบลซิงเหรินก็นับว่าเหมาะสมลงตัวกว่า