เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480
“พี่เสี่ยวหย่วน เฝิงสงหลินมาถึงแล้วครับ”
“ได้ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”
หลังอาหารเย็น หลี่จุยหย่วนก็เข้าไปง่วนอยู่ในอาศรมมาจนถึงตอนนี้
ในเวลานี้ บนแท่นบูชาตรงหน้าเด็กหนุ่ม มีหลุมเสริมอยู่สองหลุมทางซ้ายและขวา หลุมหนึ่งวางกายทองคำพระโพธิสัตว์เอาไว้ ส่วนอีกหลุมหนึ่งวางกระจกทองแดงเอาไว้
ในปัจจุบัน หลี่จุยหย่วนเพิ่งจะกำหนดตำแหน่งติดตั้งพวกมันเสร็จสิ้น ขั้นต่อไปยังต้องนำของวิเศษทั้งสองชิ้นนี้มาเชื่อมต่อและหลอมรวมเข้ากับตัวอาศรมเอง จึงจะสามารถแสดงประสิทธิภาพออกมาได้อย่างแท้จริง
ยังโชคดีที่ตอนบูรณะซ่อมแซมอาศรมในคราวก่อน หลี่จุยหย่วนได้ออกแบบเผื่อพื้นที่สำหรับการอัปเกรดยกระดับในอนาคตไว้ตั้งแต่แรก มิฉะนั้นคงทำได้เพียงทุบทิ้งแล้วสร้างใหม่เท่านั้น
ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น การกระทำที่เป็นเหมือนการ ‘ต่อเติมชั้นบน’ เช่นนี้ ก็ยังคงเป็นงานละเอียดที่มีความยากสูงยิ่งนัก
เด็กหนุ่มเดินไปข้างโอ่งน้ำ ชุบผ้าขนหนูให้เปียก เช็ดเหงื่อบนใบหน้า จากนั้นจึงคลายเขตอาคมเดินออกจากอาศรม ไปต้อนรับเฝิงสงหลินพร้อมกับถันเหวินปิน
ธรรมเนียมมารยาทที่พึงมีนั้นจำต้องมี อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็อุตส่าห์ขุดเอาบรรพชนของบ้านตนเองมาเป็นของขวัญเชียวนะ