เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 482
บทที่ 481
“หล่อนเป็นใครน่ะ”
เฉินซีเยวียนมองดูมู่ชิวอิ่งที่ถูกรุ่นเซิงเข็นมาด้วยรถเข็นไม้ พลางเอ่ยถามถันเหวินปินที่ยืนอยู่ข้างกาย
“มู่ชิวอิ่ง ผู้จุดตะเกียงรุ่นปัจจุบันของหมู่บ้านตระกูลมู่”
“หมู่บ้านตระกูลมู่? ผู้จุดตะเกียง? น้องชายเก็บกวาดคนทรยศในสำนักแล้วเหรอ”
เห็นได้ชัดว่า เฉินซีเยวียนรู้ดีว่าในประวัติศาสตร์หมู่บ้านตระกูลมู่ขึ้นตรงต่อสำนักใด และย่อมตระหนักดีว่าการที่ตระกูลเช่นนี้ถือวิสาสะจุดตะเกียงมีความหมายว่าอย่างไร
“ถ้าเป็นการเก็บกวาดคนทรยศในสำนัก ยังจำเป็นต้องช่วยรักษาบาดแผลให้อีกเหรอ”
“ถ้าเป็นคนอื่น ก็อาจจะรู้สึกว่าการปล่อยให้คนทรยศตายง่ายๆ แบบนี้มันสบายเกินไป คงต้องทรมานก่อนแล้วค่อยรักษา แล้วค่อยทรมานใหม่ วนเวียนซ้ำไปซ้ำมา
แต่ก็นะ ในเมื่อเป็นน้องชาย ย่อมไม่มีทางทำเรื่องน่าเบื่อแบบนั้นอย่างแน่นอน”